Dawkowanie Kyprolis - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaKarfilzomib
Postać farmaceutycznaProszek do sporządzania roztworu do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyAmgen Europe B.V.
Kod ATCL01XG02
ProceduraCEN
Kategorie

Kyprolis jest podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny - lekarza lub pielęgniarkę - w formie infuzji dożylnej. Pacjent nie podaje tego leku samodzielnie w warunkach domowych.

Ustalanie dawki:

Dawka leku jest obliczana indywidualnie dla każdego pacjenta na podstawie wzrostu i masy ciała (tzw. pola powierzchni ciała). Lekarz prowadzący określa dokładną dawkę, którą pacjent będzie otrzymywał w trakcie każdej infuzji.

Sposób podawania:

Lek podawany jest w postaci infuzji dożylnej, która może trwać do 30 minut. Nie jest to wstrzyknięcie jednorazowe, lecz powolne wprowadzanie leku do żyły przez określony czas.

Schemat leczenia:

Terapia Kyprolis prowadzona jest w cyklach 28-dniowych. W ramach jednego cyklu lek jest podawany przez 2 kolejne dni każdego tygodnia w ciągu 3 tygodni, po czym następuje tygodniowa przerwa w leczeniu. Oznacza to, że infuzje są przeprowadzane w następujących dniach każdego 28-dniowego cyklu:

  • dzień 1. i 2.
  • dzień 8. i 9.
  • dzień 15. i 16.
  • dni 17-28: przerwa w leczeniu

Modyfikacja schematu w skojarzeniu z lenalidomidem i deksametazonem:

U pacjentów otrzymujących Kyprolis w skojarzeniu z lenalidomidem i deksametazonem, począwszy od 13. cyklu leczenia, nie podaje się już dawek w dniach 8. i 9. każdego cyklu. Oznacza to, że od tego momentu infuzje są przeprowadzane tylko w dniach 1., 2., 15. i 16. każdego cyklu.

Czas trwania leczenia:

U większości pacjentów leczenie jest kontynuowane tak długo, jak długo obserwuje się poprawę lub stabilizację choroby nowotworowej. Terapia może zostać przerwana w przypadku wystąpienia niemożliwych do opanowania działań niepożądanych lub progresji choroby.

Leki towarzyszące:

Równocześnie z Kyprolis pacjent będzie otrzymywał inne leki zgodnie z wybranym schematem terapeutycznym - lenalidomid i deksametazon, daratumumab i deksametazon lub sam deksametazon. Lekarz może również przepisać dodatkowe leki wspomagające, takie jak leki przeciwwymiotne, nawadniające lub zapobiegające innym działaniom niepożądanym.