Interakcje Komboglyze z innymi lekami

Jednoczesne stosowanie wielokrotnych dawek saksagliptyny i metforminy nie zmieniało znacząco farmakokinetyki obu substancji u pacjentów z cukrzycą typu 2. Nie prowadzono formalnych badań interakcji produktu złożonego, jednak dostępne są szczegółowe dane dla poszczególnych substancji czynnych.

Leki wpływające na saksagliptynę:

• Diltiazem (umiarkowany inhibitor CYP3A4/5) zwiększa Cmax i AUC saksagliptyny odpowiednio o 63% i 2,1 raza
• Ketokonazol (silny inhibitor CYP3A4/5) zwiększa Cmax i AUC saksagliptyny odpowiednio o 62% i 2,5 raza
• Ryfampicyna (silny induktor CYP3A4/5) zmniejsza Cmax i AUC saksagliptyny odpowiednio o 53% i 76%
• Inne silne induktory CYP3A4 (karbamazepina, deksametazon, fenobarbital, fenytoina) mogą zmniejszać stężenie saksagliptyny – zaleca się uważne kontrolowanie glikemii

Saksagliptyna nie zmieniała znacząco farmakokinetyki metforminy, glibenklamidu, pioglitazonu, digoksyny, symwastatyny, substancji czynnych złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych (etynyloestradiol, norgestymat), diltiazemu ani ketokonazolu.

Interakcje metforminy:

Substancje kationowe wydalane za pomocą wydzielania kanalikowego (np. cymetydyna) mogą wchodzić w interakcje z metforminą, zwiększając jej ekspozycję systemową. Cymetydyna w dawkach 400 mg dwa razy na dobę zwiększała ekspozycję na metforminę (AUC) o 50% i Cmax o 81%. Zalecane jest rozważenie dokładnej kontroli glikemicznej i dostosowania dawki metforminy, gdy jednocześnie stosowane są substancje kationowe eliminowane poprzez wydzielanie kanalikowe.

Alkohol: zatrucie alkoholowe związane jest ze zwiększonym ryzykiem kwasicy mleczanowej, szczególnie w przypadkach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby. Należy unikać spożywania alkoholu i leków zawierających alkohol.

Środki kontrastowe zawierające jod: donaczyniowe podawanie może prowadzić do nefropatii pokontrastowej, skutkującej kumulacją metforminy i zwiększeniem ryzyka kwasicy mleczanowej. Należy przerwać stosowanie leku przed badaniem lub podczas badania obrazowego; nie wolno wznawiać przez co najmniej 48 godzin po badaniu, po czym można wznowić podawanie metforminy pod warunkiem ponownej oceny czynności nerek i stwierdzeniu, że jest ona stabilna.

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

• Glikokortykosteroidy (ogólne i miejscowe), leki β2-adrenomimetyczne i moczopędne – wykazują wewnętrzną aktywność hiperglikemiczną; może być konieczne dostosowanie dawki leków obniżających glukozę
• NLPZ (w tym selektywne inhibitory COX-2), inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II i leki moczopędne (zwłaszcza pętlowe) – mogą wywierać niekorzystne działanie na czynność nerek, co zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej; wymagane jest dokładne monitorowanie czynności nerek przy rozpoczynaniu lub stosowaniu takich produktów w skojarzeniu