Skutki uboczne Itvisma

Działania niepożądane leku Itvisma

Jak każdy lek, preparat Itvisma może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Objawy wymagające natychmiastowej pomocy medycznej – występujące często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):

• zasinienie lub krwawienie trwające dłużej niż zazwyczaj po urazie – mogą to być objawy zmniejszonej liczby płytek krwi (małopłytkowości),
• zaburzenia nerwowe wpływające na odczuwanie bólu, temperatury i dotyku (obwodowa neuropatia czuciowa),
• parestezje – odczucia takie jak drętwienie, mrowienie, kłucie,
• niedoczulica – osłabienie zmysłu dotyku lub odczuwania bodźców.

Bardzo często (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

• zakażenie nosa i gardła (górnych dróg oddechowych),
• gorączka,
• wymioty,
• ból głowy.

Często (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób):

• zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych obserwowane w badaniach krwi,
• zawroty głowy.

Poza powyższymi działaniami niepożądanymi ulotka wskazuje na szczególne ryzyka wymagające czujności pacjenta i opiekunów.

Zaburzenia czynności wątroby. Lek może prowadzić do zwiększenia ilości enzymów wytwarzanych w wątrobie, co może być objawem problemów z tym narządem, lub do jego uszkodzenia. Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi w przypadku zauważenia objawów takich jak:

• wymioty,
• żółtaczka – zażółcenie skóry lub białkówek oczu,
• zmniejszona czujność.

Małopłytkowość. Lek może powodować zmniejszenie liczby płytek krwi. Większość przypadków występowała w ciągu pierwszego tygodnia po podaniu. Objawami, na które należy zwracać uwagę, są nieprawidłowe zasinienie lub krwawienie.

Obwodowa neuropatia czuciowa. Objawy mogą pojawić się po około trzech tygodniach od podania leku i obejmują drętwienie, mrowienie, kłucie lub ból ramion, dłoni, nóg i (lub) stóp. W razie ich wystąpienia należy natychmiast poinformować lekarza prowadzącego.

Mikroangiopatia zakrzepowa. Jest to poważne zaburzenie, w którym w najmniejszych naczyniach krwionośnych w całym ciele powstają bardzo małe zakrzepy krwi. Wiąże się ono ze zmniejszeniem liczby płytek krwi oraz niszczeniem krwinek czerwonych, a zakrzepy mogą wpływać na pracę nerek. Stan ten może zagrażać życiu, jeśli nie będzie szybko leczony. Należy pilnie zgłosić się po pomoc medyczną, jeśli wystąpią:

• łatwe powstawanie siniaków,
• napady drgawkowe,
• zmniejszenie ilości wydalanego moczu.

Ryzyko nowotworów związane z potencjalną insercją do DNA. Istnieje możliwość, że terapie genowe mogą wnikać do DNA komórek ludzkiego ciała. W rezultacie lek może zwiększać ryzyko wystąpienia nowotworów ze względu na swój charakter. Kwestię tę należy omówić z lekarzem prowadzącym. W przypadku pojawienia się guza lekarz może pobrać próbkę do dalszej oceny.

Zakażenia. Infekcja przed leczeniem lub po nim może prowadzić do bardziej poważnych powikłań, dlatego o każdym podejrzeniu zakażenia należy niezwłocznie informować lekarza.