Dawkowanie Itvisma - jak stosować?

Jak prawidłowo dawkować Itvisma?

Preparat Itvisma nie jest lekiem stosowanym samodzielnie przez pacjenta w warunkach domowych. Podanie odbywa się wyłącznie w szpitalu, pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w leczeniu pacjentów z rdzeniowym zanikiem mięśni. Poniższe informacje mają charakter wyłącznie poglądowy – o szczegółach schematu leczenia decyduje lekarz prowadzący.

Dawka roztworu do wstrzykiwań (podanie dooponowe):

• zalecana dawka wynosi 1,2 × 10¹⁴ genomów wektora (vg), co odpowiada objętości 3 ml,
• lek podaje się tylko JEDEN RAZ – jest to terapia jednorazowa,
• podanie następuje w formie wstrzyknięcia w dolną część pleców, wykonywanego jako nakłucie (punkcja) lędźwiowe – igłę wprowadza się do przestrzeni otaczającej rdzeń kręgowy,
• wstrzyknięcie ma charakter bolusa trwającego około 1 do 2 minut,
• przed podaniem leku pobiera się 3 ml płynu mózgowo-rdzeniowego przy użyciu igły do punkcji lędźwiowej,
• jeśli wymaga tego stan kliniczny pacjenta, na czas zabiegu może zostać zastosowany lek rozluźniający lub usypiający (sedacja),
• po wykonaniu wstrzyknięcia zalecane jest ułożenie pacjenta w pozycji Trendelenburga – w zależności od stanu klinicznego.

Towarzyszące leczenie kortykosteroidem (podanie doustne):

• pacjent otrzymuje doustnie prednizolon lub inny kortykosteroid,
• podawanie rozpoczyna się 24 godziny przed zastosowaniem preparatu Itvisma,
• dawka kortykosteroidu zależy od masy ciała pacjenta – całkowitą dawkę oblicza lekarz,
• leczenie kortykosteroidem prowadzi się codziennie przez około 2 miesiące po podaniu terapii genowej lub do czasu zmniejszenia się aktywności enzymów wątrobowych do dopuszczalnej wartości,
• dawka kortykosteroidu jest następnie powoli zmniejszana, aż do całkowitego zaprzestania podawania,
• jeśli u pacjenta wystąpią wymioty przed lub po przyjęciu dawki kortykosteroidu, należy poinformować o tym lekarza – zadba on o to, aby pacjent otrzymał pełną dawkę leku.

W razie jakichkolwiek wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.