Dawkowanie Injectio Glucosi 5% Baxter - jak stosować?

Dawkowanie Injectio Glucosi 5% Baxter jest ściśle indywidualne i ustala je lekarz prowadzący na podstawie wieku pacjenta, masy ciała, stanu klinicznego, celu terapii oraz wyników badań laboratoryjnych. Preparat jest podawany wyłącznie drogą dożylną, zwykle przez plastikową cewnik umieszczony w żyle na ramieniu, choć możliwe są również inne drogi podania.

Zasady ogólne podawania: Roztwór powinien być podawany powoli, aby zapobiec zwiększeniu produkcji moczu (diureza osmotyczna). Przed rozpoczęciem infuzji należy upewnić się, że roztwór jest przezroczysty, nie zawiera widocznych cząstek, a opakowanie nie jest uszkodzone. Roztwór podaje się w temperaturze pokojowej lub ciała. U noworodków często stosuje się pompy infuzyjne, które pozwalają na precyzyjne kontrolowanie szybkości podawania.

Monitorowanie podczas terapii: Lekarz prowadzący regularnie kontroluje parametry pacjenta, w tym równowagę płynów w organizmie, stężenie elektrolitów (zwłaszcza sodu, potasu, fosforu, magnezu), poziom glukozy we krwi oraz równowagę kwasowo-zasadową. U pacjentów z wysokim stężeniem hormonu wazopresyny (co może występować w ciężkich chorobach, po operacjach, w bólu) szczególnie monitoruje się stężenie sodu we krwi ze względu na ryzyko hiponatremii.

Dawkowanie u dzieci: U dzieci, a szczególnie u noworodków, preparat należy podawać ze szczególną ostrożnością. Dawkę ustala lekarz doświadczony w pediatrii, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała i stan kliniczny dziecka. Noworodki, zwłaszcza wcześniaki i niemowlęta z niską masą urodzeniową, są bardziej narażone na zaburzenia stężenia glukozy we krwi (zarówno hipoglikemię, jak i hiperglikemię), dlatego wymagają ścisłego monitorowania glikemii. Zbyt niskie stężenie cukru może prowadzić do drgawek i uszkodzenia mózgu, a zbyt wysokie wiąże się z groźnymi powikłaniami, w tym krwotokami dokomorowymi czy problemami z oddychaniem.

Stosowanie jako rozcieńczalnik: Gdy preparat jest używany do rozcieńczania innych leków, dawka zależy od rodzaju dodawanego leku i zaleceń producenta tego leku. Przed dodaniem jakiegokolwiek leku do roztworu glukozy należy upewnić się o ich zgodności chemicznej i farmakologicznej.

Czas trwania terapii: Długość leczenia zależy od stanu pacjenta i odpowiedzi na terapię. Krótkotrwałe stosowanie zazwyczaj nie wymaga dodatkowej suplementacji, jednak przy długotrwałym podawaniu konieczne może być dodanie elektrolitów, witamin i innych składników odżywczych. Niewykorzystane resztki roztworu należy zawsze wyrzucić – nie wolno podawać roztworu z częściowo zużytego worka.