Żeby zapewnić najlepsze wrażenia, my oraz nasi partnerzy używamy technologii takich jak pliki cookies do przechowywania i/lub uzyskiwania informacji o urządzeniu. Wyrażenie zgody na te technologie pozwoli nam oraz naszym partnerom na przetwarzanie danych osobowych, takich jak zachowanie podczas przeglądania lub unikalny identyfikator ID w tej witrynie. Brak zgody lub jej wycofanie może niekorzystnie wpłynąć na niektóre funkcje.
Kliknij poniżej, aby wyrazić zgodę na powyższe lub dokonać szczegółowych wyborów. Twoje wybory zostaną zastosowane tylko do tej witryny. Możesz zmienić swoje ustawienia w dowolnym momencie, w tym wycofać swoją zgodę, korzystając z przełączników w polityce plików cookie lub klikając przycisk zarządzaj zgodą u dołu ekranu.
Przechowywanie lub dostęp do danych technicznych jest ściśle konieczny do uzasadnionego celu umożliwienia korzystania z konkretnej usługi wyraźnie żądanej przez subskrybenta lub użytkownika, lub wyłącznie w celu przeprowadzenia transmisji komunikatu przez sieć łączności elektronicznej.
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest niezbędny do uzasadnionego celu przechowywania preferencji, o które nie prosi subskrybent lub użytkownik.
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do celów statystycznych.
Przechowywanie techniczne lub dostęp, który jest używany wyłącznie do anonimowych celów statystycznych. Bez wezwania do sądu, dobrowolnego podporządkowania się dostawcy usług internetowych lub dodatkowych zapisów od strony trzeciej, informacje przechowywane lub pobierane wyłącznie w tym celu zwykle nie mogą być wykorzystywane do identyfikacji użytkownika.
Przechowywanie lub dostęp techniczny jest wymagany do tworzenia profili użytkowników w celu wysyłania reklam lub śledzenia użytkownika na stronie internetowej lub na kilku stronach internetowych w podobnych celach marketingowych.
Chciałabym podzielić się moim trudnym doświadczeniem związanym ze stosowaniem leku Diuresin SR zawierającego indapamid. Krótko po rozpoczęciu terapii zaczęłam doświadczać bardzo uciążliwych objawów w postaci częstomoczu oraz nieustannego, intensywnego parcia na pęcherz. Sytuacja była niezwykle dyskomfortowa – zaledwie kilka minut po skorzystaniu z toalety ponownie pojawiała się silna potrzeba oddania moczu. Ten męczący cykl trwał przez cały dzień, jedynie w nocy dolegliwości nieco się zmniejszały, choć i tak musiałam wstawać dwukrotnie.
Początkowo byłam przekonana, że to zapalenie pęcherza moczowego, nie łącząc tych objawów z przyjmowanym lekiem. Mój lekarz, mimo świadomości działania indapamidu, przepisał mi kolejno trzy różne antybiotyki, gdyż żaden nie przynosił poprawy. Ta intensywna antybiotykoterapia doprowadziła do poważnych dolegliwości żołądkowych, które ostatecznie sama złagodziłam domowymi sposobami – piciem wody z miodem i naparem z rumianku.
Przyjmowałam ten lek przez cały rok, nie wiedząc, że to właśnie on jest źródłem moich problemów. Dopiero niedawno odkryłam, że te uciążliwe objawy są typowym działaniem niepożądanym leków moczopędnych. To doświadczenie było niezwykle obciążające zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Najbardziej niepokojące jest to, że przez cały rok żaden z lekarzy nie poinformował mnie, że doświadczane przeze mnie dolegliwości mogą być bezpośrednim skutkiem działania indapamidu. Uważam, że pacjenci powinni być świadomi potencjalnych skutków ubocznych tego leku, aby móc świadomie podejmować decyzje dotyczące swojego leczenia.
Chciałabym podzielić się bardzo niepokojącym przypadkiem stosowania tego leku u mojej mamy. Stan jej zdrowia uległ dramatycznemu pogorszeniu – poziom sodu we krwi spadł do niebezpiecznie niskiego poziomu 123. Pojawiły się poważne zaburzenia neurologiczne, w tym dezorientacja i splątanie. Mama miała problemy z orientacją w terenie, cierpiała na uciążliwe skurcze mięśni. Najbardziej niepokojące jest to, że mimo wyraźnych objawów niepożądanych, lekarz prowadzący kontynuował terapię tym lekiem, nie reagując odpowiednio na pogarszający się stan pacjentki.