Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaBiałka osocza ludzkiego
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań
Podmiot odpowiedzialnyInstituto Grifols S.A.
Kod ATCJ06BB02
ProceduraNAR
KategorieLeki biotechnologiczne i immunoglobuliny

Interakcje Igantet 250 z innymi lekami

Przed zastosowaniem Igantet 250 należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych wydawanych bez recepty, oraz o ostatnio otrzymanych szczepieniach.

Interakcje ze szczepionkami zawierającymi żywe atenuowane wirusy:

Stosowanie immunoglobulin może osłabić skuteczność szczepionek zawierających żywe atenuowane wirusy na okres od co najmniej 6 tygodni do 3 miesięcy. Dotyczy to szczepionek przeciwko:

  • odrze
  • różyczce
  • śwince
  • ospie wietrznej

Jeśli planowane jest podanie którejkolwiek z tych szczepionek, należy zachować odpowiedni odstęp czasowy od momentu podania Igantet 250 lub skonsultować się z lekarzem w sprawie optymalnego terminu szczepienia.

Jednoczesne stosowanie ze szczepionką przeciwtężcową:

W przypadku jednoczesnego podawania immunoglobuliny przeciwtężcowej i szczepionki przeciwtężcowej należy stosować oddzielne strzykawki i igły. Wstrzyknięcia należy wykonać w różne miejsca ciała. Taka procedura zapewnia prawidłowe działanie zarówno biernego uodpornienia (immunoglobulina), jak i czynnego uodpornienia (szczepionka).

Wpływ na wyniki testów serologicznych:

Po podaniu immunoglobulin, we krwi pacjenta występuje przejściowy wzrost biernie wprowadzonych różnych przeciwciał, które mogą spowodować fałszywie dodatnie wyniki badań serologicznych. Należy o tym pamiętać, interpretując wyniki testów wykonanych po podaniu Igantet 250, i poinformować personel laboratoryjny o fakcie otrzymania immunoglobuliny.

Ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych:

Chociaż nie stanowi to interakcji w klasycznym tego słowa znaczeniu, warto wiedzieć, że w procesie wytwarzania Igantet 250 stosowane są liczne procedury mające zapobiec przeniesieniu zakażeń (selekcja dawców, badania przesiewowe, procesy inaktywacji wirusów). Ryzyko przeniesienia czynników zakaźnych jest znacznie zminimalizowane, ale nie można go całkowicie wykluczyć.