Skutki uboczne Efavirenz/Emtricitabine/Tenofovir disoproxil Zentiva
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Efawirenz, Emtrycytabina, Tenofowir |
| Postać farmaceutyczna | Tabletki powlekane |
| Podmiot odpowiedzialny | Zentiva, k.s. |
| Kod ATC | J05AR06 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
W trakcie leczenia zakażenia HIV może wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi, co jest częściowo związane z poprawą stanu zdrowia oraz stylem życia, a czasami z samymi lekami przeciwretrowirusowymi.
Możliwe ciężkie działania niepożądane wymagające natychmiastowego kontaktu z lekarzem:
- Kwasica mleczanowa (nadmiar kwasu mlekowego we krwi) – rzadkie, ale ciężkie działanie niepożądane, objawiające się pogłębionym, szybkim oddechem, sennością, mdłościami, wymiotami i bólem brzucha.
- Reakcje alergiczne mogące powodować ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy rumień wielopostaciowy, obrzęk twarzy, ust, języka lub gardła.
- Zaburzenia psychiczne obejmujące agresywne zachowanie, myśli samobójcze, dziwne myśli, paranoję, niemożność jasnego myślenia, zaburzenia nastroju, omamy, próby samobójcze, zmiany osobowości lub katatonię.
- Zapalenie trzustki objawiające się bólem brzucha.
- Problemy neurologiczne takie jak zapominanie, splątanie, napady padaczkowe, nieskładna mowa lub drżenie.
- Zapalenie wątroby manifestujące się zażółceniem skóry lub oczu, świądem lub bólem brzucha.
- Uszkodzenie kanalików nerkowych mogące prowadzić do problemów z nerkami.
Bardzo częste działania niepożądane (powyżej 1 na 10 osób):
- Zawroty głowy, ból głowy
- Biegunka, mdłości, wymioty
- Wysypka skórna (w tym czerwone kropki lub plamki, czasem z pęcherzami i obrzękiem skóry)
- Uczucie osłabienia
- Zmiany w wynikach badań laboratoryjnych, takie jak zmniejszenie stężenia fosforanów we krwi czy zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej
Częste działania niepożądane (do 1 na 10 osób):
- Zaburzenia koordynacji ruchów i równowagi
- Uczucie niepokoju lub depresja
- Trudności z zasypianiem, niezwykłe sny, trudności z koncentracją, senność
- Problemy z trawieniem, uczucie pełności, wzdęcia
- Utrata apetytu, zmęczenie, świąd
- Zmiany w zabarwieniu skóry, w tym ciemne plamy często pojawiające się na rękach i podeszwach stóp
- Utrata masy kostnej
- Zmiany w wynikach badań, takie jak zmniejszona liczba białych krwinek, zaburzenia czynności wątroby i trzustki, zwiększone stężenie trójglicerydów, bilirubiny lub cukru we krwi
Niezbyt częste działania niepożądane (do 1 na 100 osób):
- Rozpad mięśni, bóle lub osłabienie mięśni
- Niedokrwistość (zmniejszona liczba czerwonych krwinek)
- Zawroty głowy, szumy uszne, niewyraźne widzenie
- Powiększenie sutków u mężczyzn, osłabienie popędu płciowego
- Uderzenia gorąca, suchość w jamie ustnej, zwiększone łaknienie
- Zmiany w wynikach badań, takie jak zmniejszenie stężenia potasu, zwiększenie stężenia kreatyniny, białko w moczu, zwiększone stężenie cholesterolu
Rzadkie działania niepożądane (do 1 na 1000 osób):
- Niewydolność wątroby, czasami wymagająca przeszczepienia
- Stan zapalny nerek, wydalanie dużych ilości moczu i wzmożone pragnienie
- Bóle pleców związane z problemami nerek, w tym niewydolność nerek
- Rozmiękanie kości z bólami kostnymi i złamaniami w wyniku uszkodzenia kanalików nerkowych
- Stłuszczenie wątroby
- Swędząca wysypka spowodowana reakcją skóry na światło słoneczne
Szczególne uwagi: Zawroty głowy, trudności z zasypianiem, senność, problemy z koncentracją lub niezwykłe sny mogą wystąpić w pierwszym lub w pierwszych dwóch dniach leczenia i zwykle ustępują po pierwszych 2-4 tygodniach. W razie zaobserwowania objawów silnej wysypki z pęcherzami i gorączką, należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Pacjenci w zaawansowanym stadium zakażenia HIV mogą doświadczyć objawów stanu zapalnego związanego z wcześniejszymi zakażeniami wkrótce po rozpoczęciu leczenia, co może świadczyć o wzmocnieniu się układu odpornościowego. Mogą również wystąpić choroby autoimmunologiczne wiele miesięcy po rozpoczęciu terapii.
U niektórych pacjentów może rozwinąć się martwica kości, objawiająca się sztywnością stawów, bólem (zwłaszcza w biodrze, kolanach i barkach) oraz trudnościami w poruszaniu się. Czynniki ryzyka obejmują długotrwałe leczenie przeciwretrowirusowe, stosowanie kortykosteroidów, spożywanie alkoholu, ciężką immunosupresję oraz zwiększony wskaźnik masy ciała.
