Interakcje Duaklir Genuair z innymi lekami

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent zamierza stosować. Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego podawania produktu leczniczego Duaklir Genuair z innymi produktami zawierającymi substancje o działaniu przeciwcholinergicznym i (lub) długo działającymi agonistami receptorów beta-2-adrenergicznych i nie zaleca się jednoczesnego stosowania tych produktów leczniczych.

Szczególnie należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje:

• Jakiekolwiek leki podobne do Duaklir Genuair, stosowane w leczeniu trudności w oddychaniu
• Leki zmniejszające stężenie potasu we krwi: glikokortykosteroidy przyjmowane doustnie (np. prednizolon), leki moczopędne (np. furosemid, hydrochlorotiazyd), niektóre leki stosowane w leczeniu trudności w oddychaniu (np. teofilina)
• Leki zwane beta-adrenolitykami stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub innych problemów z sercem (np. atenolol, propranolol) lub w leczeniu jaskry (np. tymolol)
• Leki, które mogą powodować zmiany w aktywności elektrycznej serca objawiające się wydłużeniem odstępu QT (obserwowanym na elektrokardiogramie): leki stosowane w leczeniu depresji (inhibitory oksydazy monoaminowej, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych (erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna), leki stosowane w leczeniu reakcji alergicznych (leki przeciwhistaminowe)

Chociaż nie przeprowadzono oficjalnych badań in vivo dotyczących interakcji produktu Duaklir Genuair z innymi lekami, był on stosowany w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi w leczeniu POChP, w tym z krótko działającymi rozszerzającymi oskrzela agonistami receptora beta-2-adrenergicznego, metyloksantynami oraz doustnymi i wziewnymi glikokortykosteroidami, i nie stwierdzono klinicznych oznak interakcji między tymi lekami.

Równoczesne leczenie pochodnymi metyloksantyny, glikokortykosteroidami lub lekami moczopędnymi nieoszczędzającymi potasu może nasilać potencjalne hipokaliemiczne działanie agonistów receptorów beta-2-adrenergicznych. Leki blokujące receptory beta-adrenergiczne mogą osłabiać lub antagonizować działanie agonistów receptorów beta-2-adrenergicznych – jeśli konieczne jest ich stosowanie, preferowane są kardioselektywne leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, które należy stosować z zachowaniem ostrożności.

Badania in vitro wykazały, że aklidyna w dawce terapeutycznej lub jej metabolity nie hamują ani nie indukują izoenzymów cytochromu P450 (CYP450) i nie hamują działania esteraz. W istotnych klinicznie stężeniach formoterol nie hamuje aktywności izoenzymów CYP450.