Skutki uboczne Difortan tabs Max

Jak każdy lek, Difortan tabs Max może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego pacjenta one wystąpią. Poniżej przedstawiono działania niepożądane pogrupowane według częstości ich występowania.

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub szpitalem w przypadku wystąpienia:

• ciężkich reakcji alergicznych: swędzenia, powstawania pęcherzy i łuszczenia się skóry (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), uszkodzenia błon śluzowych, rumienia wielopostaciowego,
• obrzęku skóry lub błon śluzowych (wokół oczu, twarzy, warg, ust, gardła) z możliwym utrudnieniem oddychania,
• duszności lub napadu astmy,
• objawów zapalenia wątroby: żółtaczki, bólu brzucha, utraty apetytu,
• jakichkolwiek objawów krwawienia z przewodu pokarmowego (smoliste stolce, krwawe wymioty) lub silnego bólu brzucha mogącego wskazywać na owrzodzenie.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• niestrawność (dyspepsja),
• nudności i wymioty,
• ból brzucha,
• zaparcia,
• wzdęcia,
• luźne stolce (biegunka).

Często (u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• ból głowy.

Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów):

• zawroty głowy (uczucie pustki w głowie, uczucie wirowania),
• senność (ospałość),
• niedokrwistość (zmniejszenie stężenia hemoglobiny),
• wzrost ciśnienia krwi (nadciśnienie tętnicze),
• zaczerwienienie twarzy i szyi,
• zatrzymanie sodu i wody w organizmie,
• zwiększone stężenie potasu we krwi (hiperkaliemia) – może powodować zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca, osłabienie mięśni,
• odbijanie (refluks),
• zapalenie żołądka,
• krwawienie z przewodu pokarmowego,
• zapalenie błony śluzowej jamy ustnej,
• natychmiastowe reakcje uczuleniowe (nadwrażliwość),
• świąd, wysypka skórna,
• obrzęki kończyn dolnych,
• obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych),
• przejściowe zmiany w wynikach badań wątrobowych (zwiększenie aktywności aminotransferaz lub stężenia bilirubiny),
• zaburzenia laboratoryjnych wskaźników czynności nerek (zwiększone stężenie kreatyniny lub mocznika).

Rzadko (u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów):

• zaburzenia nastroju,
• koszmary senne,
• zaburzenia morfologii krwi: zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia), zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia) – zwiększone ryzyko zakażeń, siniaków i krwawień,
• dzwonienie w uszach (szumy uszne),
• kołatanie serca,
• choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy,
• zapalenie przełyku,
• napady astmy (u osób uczulonych na aspirynę lub inne NLPZ),
• zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (ciężkie reakcje skórne),
• pokrzywka,
• zaburzenia widzenia, niewyraźne widzenie, zapalenie spojówek,
• zapalenie jelita grubego (colitis).

Bardzo rzadko (u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów):

• skórne reakcje pęcherzowe i rumień wielopostaciowy (ciężka reakcja alergiczna skóry z plamami, czerwonymi lub fioletowymi prążkami lub pęcherzami, mogąca obejmować usta, oczy i inne błony śluzowe),
• zapalenie wątroby (żółtaczka, ból brzucha, utrata apetytu),
• ostra niewydolność nerek (szczególnie u pacjentów z chorobami serca, cukrzycą lub chorobami nerek),
• perforacja ściany jelita.

Częstość nieznana:

• stan splątania i dezorientacja,
• duszność i reakcje anafilaktyczne lub anafilaktoidalne,
• wysypki skórne po ekspozycji na słońce (nadwrażliwość na światło),
• niewydolność serca,
• zapalenie trzustki,
• niepłodność u kobiet i opóźnienie owulacji,
• trwały rumień (wykwit) polekowy – nawracająca w tym samym miejscu alergiczna reakcja skórna pod postacią okrągłych lub owalnych, swędzących, zaczerwienionych i obrzękniętych plam lub pęcherzy,
• agranulocytoza (całkowita utrata niektórych białych krwinek) – szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków mielotoksycznych; może objawiać się nagłą gorączką, bólem gardła i nawracającymi zakażeniami.