Skutki uboczne Darunavir Synoptis

Jak każdy lek, Darunavir Synoptis może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta one wystąpią. W przypadku pojawienia się któregokolwiek z opisanych objawów należy poinformować o tym lekarza.

Poważne działania niepożądane wymagające szczególnej uwagi:

Powikłania wątrobowe: Mogą wystąpić zaburzenia czynności wątroby, które wyjątkowo przybierają ciężką postać. Objawy obejmują zażółcenie skóry lub oczu, ciemny mocz (barwy herbaty), odbarwione stolce, nudności, wymioty, utratę apetytu, ból lub dyskomfort w okolicy poniżej żeber po prawej stronie. U pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu B lub C ryzyko powikłań wątrobowych jest zwiększone.

Wysypka skórna: Może pojawić się wysypka o nasileniu zwykle łagodnym do umiarkowanego. Rzadko wysypka może przybrać postać ciężką lub potencjalnie zagrażającą życiu. Wysypka występuje częściej u pacjentów stosujących jednocześnie raltegrawir. W przypadku wystąpienia wysypki należy skontaktować się z lekarzem.

Cukrzyca i zapalenie trzustki: Cukrzyca występuje często, zapalenie trzustki niezbyt często. Są to inne poważne działania niepożądane wymagające monitorowania.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 osoby na 10):

• Biegunka

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 10):

• Wymioty, nudności, bóle lub wzdęcia brzucha, niestrawność, wzdęcia
• Bóle głowy, zmęczenie, zawroty głowy, ospałość
• Drętwienie, mrowienie lub ból rąk lub stóp
• Utrata sił, trudności w zasypianiu

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 100):

• Ból w klatce piersiowej, zmiany w zapisie EKG, szybki rytm serca
• Zaburzenia lub osłabienie czucia skórnego, mrowienia, zaburzenia koncentracji, utrata pamięci, zaburzenia równowagi
• Trudności z oddychaniem, kaszel, krwawienie z nosa, podrażnienie gardła
• Stan zapalny żołądka lub jamy ustnej, zgaga, odruchy wymiotne bez wymiotów, suchość jamy ustnej, nieprzyjemne odczucia w jamie brzusznej, zaparcia, odbijanie
• Niewydolność nerek, kamica nerkowa, trudności z oddawaniem moczu, zbyt częste lub zbyt obfite oddawanie moczu
• Pokrzywka, ciężki obrzęk skóry i innych tkanek (najczęściej ust lub oczu), wyprysk, nadmierne pocenie się, poty nocne, wypadanie włosów, trądzik, łuskowata skóra, odkładanie się pigmentu w paznokciach
• Bóle mięśni, skurcze mięśni lub obniżenie siły mięśni, bóle kończyn, osteoporoza
• Spowolnienie aktywności tarczycy
• Nadciśnienie tętnicze, nagłe zaczerwienienie skóry twarzy
• Zaczerwienienie lub suchość gałek ocznych
• Gorączka, obrzęk kończyn dolnych spowodowany zatrzymaniem płynów, uczucie choroby, drażliwość, dolegliwości bólowe
• Objawy infekcji, opryszczka
• Zaburzenia erekcji, powiększenie gruczołów sutkowych u mężczyzn
• Zaburzenia snu, senność, depresja, niepokój, dziwne sny, osłabienie popędu płciowego

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 osoby na 1000):

• Zespół DRESS – ciężka wysypka, której mogą towarzyszyć gorączka, zmęczenie, obrzęk twarzy lub węzłów chłonnych, zwiększona liczba eozynofili, objawy wątrobowe, nerkowe lub płucne
• Atak serca, wolny rytm serca, kołatanie serca
• Zaburzenia widzenia
• Dreszcze, złe samopoczucie
• Uczucie zagubienia lub dezorientacji, zmiany nastroju, niepokój ruchowy
• Omdlenia, napady padaczkowe, zmiany lub utrata smaku
• Ból w jamie ustnej, krwawe wymioty, stan zapalny warg, suchość warg, język obłożony
• Katar
• Chorobowe zmiany skórne, sucha skóra
• Sztywność mięśni lub stawów, bóle stawów ze stanem zapalnym lub bez
• Zaburzenia składu komórkowego krwi i wyników biochemicznych

Dodatkowe informacje:

W trakcie leczenia zakażenia HIV może wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi. Jest to częściowo związane z poprawą stanu zdrowia i stylem życia, a czasami z samym stosowaniem leków przeciw HIV.

U niektórych pacjentów z zaawansowanym zakażeniem HIV, po rozpoczęciu leczenia anty-HIV, mogą pojawić się objawy związane z wcześniejszymi zakażeniami oportunistycznymi (zespół rekonstytucji immunologicznej). Dodatkowo mogą wystąpić choroby autoimmunologiczne, nawet wiele miesięcy po rozpoczęciu terapii.

U pacjentów stosujących złożoną terapię przeciwretrowirusową może dojść do rozwoju osteonekrozy (martwicy kości). Objawy obejmują ból i sztywność stawów oraz trudności w poruszaniu się.

Leki z grupy inhibitorów proteazy HIV mogą w nielicznych przypadkach powodować bóle mięśniowe, bolesność lub osłabienie, które czasami przybierają ciężką postać.