Dawkowanie Cuvitru - jak stosować?

Dawkowanie preparatu Cuvitru jest ściśle indywidualne i ustalane przez lekarza na podstawie masy ciała pacjenta, wcześniejszego leczenia oraz odpowiedzi na terapię. Lekarz może zdecydować o konieczności zastosowania dawki nasycającej wynoszącej co najmniej 1,0–2,5 ml/kg mc. podzielonej na kilka dni. Po osiągnięciu odpowiedniego poziomu immunoglobulin rozpoczyna się regularne leczenie podtrzymujące.

Preparat podawany jest w regularnych odstępach czasu, od raz na dobę do raz na dwa tygodnie, w zależności od wskazań i indywidualnych potrzeb pacjenta. Skumulowana dawka miesięczna wynosi około 1,5 do 5 ml/kg mc. w przypadku zespołów pierwotnego niedoboru odporności oraz około 1,0 do 2,0 ml/kg mc. w przypadku zespołów wtórnego niedoboru odporności. Lekarz może dostosowywać dawkę w trakcie terapii w zależności od uzyskiwanej odpowiedzi klinicznej.

Preparat podawany jest wyłącznie drogą podskórną (w infuzji podskórnej). Nigdy nie należy podawać go dożylnie ani domięśniowo. Zalecana początkowa szybkość infuzji przy użyciu pompy wynosi 10 ml na godzinę na miejsce podania. Jeśli infuzja jest dobrze tolerowana, szybkość można zwiększać w odstępach co najmniej 10 minut do maksymalnie 20 ml na godzinę na miejsce podania w przypadku pierwszych dwóch infuzji. W kolejnych infuzjach szybkość może być zwiększana w zależności od tolerancji.

W przypadku podawania ręcznego przy użyciu strzykawki należy skonsultować się z lekarzem odnośnie odpowiedniej szybkości. Podawanie powinno rozpocząć się z szybkością niepowodującą dyskomfortu. Infuzja nigdy nie powinna być bolesna. Zalecana maksymalna szybkość infuzji to około 1–2 ml na minutę. Może się okazać, że w niektórych miejscach infuzji tolerowane są większe objętości niż w innych.

Miejsca infuzji powinny obejmować brzuch, uda, górną część ramion lub dolną część pleców. Preparat może być podawany do wielu miejsc jednocześnie. Miejsca infuzji powinny być oddalone od siebie o przynajmniej 10 cm. Należy unikać obszarów nad kośćmi, z widocznymi naczyniami krwionośnymi, blizn oraz obszarów stanu zapalnego lub zakażenia. Konieczna jest rotacyjna zmiana miejsc w czasie każdego podawania.

Ilość produktu podanego do danego miejsca infuzji jest różna, a dawki przekraczające 30 ml można podzielić stosownie do preferencji pacjenta. Infuzja musi się rozpocząć niezwłocznie po pobraniu leku do strzykawki. Jeśli przewiduje się, że podawanie potrwa więcej niż dwie godziny, wymaganą dawkę należy podzielić i podać w różnych miejscach. Pozostawienie leku w strzykawkach powleczonych polimerem silikonowym przez ponad dwie godziny może doprowadzić do powstania cząstek stałych.