Interakcje Copalia z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz prowadzący być może będzie musiał zmienić dawkę i/lub zastosować inne środki ostrożności. W niektórych przypadkach może zajść potrzeba zaprzestania zażywania jednego z leków.

Szczególnie istotne interakcje dotyczą:

• Inhibitory ACE lub aliskiren – jednoczesne stosowanie z Copalią jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73m²). Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek).
• Leki moczopędne (zwiększające ilość wytwarzanego moczu) – mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi.
• Lit (lek stosowany w leczeniu niektórych rodzajów depresji) – może dochodzić do odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i jego toksyczności. W przypadku przyjmowania także leków moczopędnych, Copalia może prawdopodobnie zwiększyć ryzyko wystąpienia działania toksycznego litu. Zaleca się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy.
• Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli zawierające potas i inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu – zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (>3 g/dobę) i nieselektywne NLPZ – może nastąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego. Jednoczesne stosowanie może prowadzić do zwiększenia ryzyka pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.
• Inhibitory CYP3A4 (silne lub umiarkowane, takie jak inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy jak erytromycyna, klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) – mogą powodować znaczne zwiększenie ekspozycji na amlodypinę. Konieczne może być monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie dawki.
• Induktory CYP3A4 (leki przeciwdrgawkowe, ryfampicyna, ziele dziurawca zwyczajnego) – podczas stosowania amlodypiny razem z induktorami CYP3A4, szczególnie z silnymi induktorami (np. ryfampicyna, ziele dziurawca), należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.
• Symwastatyna (lek stosowany do zmniejszenia nadmiernego stężenia cholesterolu we krwi) – jednoczesne stosowanie wielokrotnych dawek amlodypiny 10 mg z symwastatyną 80 mg powodowało zwiększenie ekspozycji na symwastatynę o 77%. U pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę.
• Dantrolen (wlew) – ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów kanału wapniowego takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii złośliwej.
• Takrolimus – podczas jednoczesnego stosowania z amlodypiną występuje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi. Aby uniknąć toksycznych działań takrolimusu, należy kontrolować jego stężenie we krwi i w razie konieczności dostosować dawkę.
• Inhibitory białek wychwytujących (ryfampicyna, cyklosporyna) lub białek wypierających (rytonawir) – mogą zwiększać wpływ walsartanu na organizm.
• Inne leki przeciwnadciśnieniowe (np. alfa-adrenolityki, leki moczopędne) i inne produkty lecznicze, które mogą powodować obniżenie ciśnienia krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego) – mogą nasilać działanie leku złożonego na obniżenie ciśnienia krwi.

W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina nie wpływała na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny lub cyklosporyny. W monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną, glibenklamidem.