Dawkowanie Cluvot - jak stosować?

Jak prawidłowo dawkować Cluvot?

Preparat zazwyczaj podawany jest przez lekarza i przeznaczony jest wyłącznie do podawania dożylnego. Dawkowanie i częstość podawania powinny być zawsze dostosowane do skuteczności klinicznej u poszczególnych pacjentów oraz określane indywidualnie w zależności od masy ciała, wyników badań laboratoryjnych oraz stanu klinicznego pacjenta.

Rutynowy schemat dawkowania w profilaktyce:

Dawka początkowa wynosi 40 jednostek międzynarodowych (j.m.) na kilogram masy ciała. Szybkość infuzji nie powinna być większa niż 4 ml na minutę. Kolejne dawki powinny być określone w oparciu o bieżący poziom aktywności FXIII i podawane w odstępach 28 dniowych (4 tygodnie) w celu utrzymania minimalnej aktywności czynnika XIII na poziomie około 5 do 20%.

Zalecane dostosowanie dawkowania o +/- 5 j.m. na kg masy ciała należy obliczyć biorąc pod uwagę minimalny poziom aktywności czynnika XIII oraz kliniczny stan pacjenta. Dostosowywanie dawkowania powinno być prowadzone w oparciu o specyficzny, czuły test stosowany do oznaczania poziomu czynnika XIII. Przy użyciu standardowego testu aktywności Berichrom stosuje się następujące zasady:

• Jeden poziom minimalny poniżej 5% – zwiększenie dawki o 5 jednostek na kg
• Poziom minimalny 5% do 20% – brak zmian w dawkowaniu
• Dwa poziomy minimalne powyżej 20% – zmniejszenie dawki o 5 jednostek na kg
• Jeden poziom minimalny powyżej 25% – zmniejszenie dawki o 5 jednostek na kg

Profilaktyka przedooperacyjna:

Po ostatniej dawce zastosowanej w rutynowej profilaktyce, w przypadku planowanego zabiegu operacyjnego, postępowanie zależy od czasu, jaki upłynął od ostatniego podania:

• Pomiędzy 21 a 28 dniem od ostatniej dawki – należy podać pacjentowi pełną dawkę bezpośrednio przed zabiegiem chirurgicznym, a kolejna dawka profilaktyczna powinna zostać podana 28 dni później
• Pomiędzy 8 a 21 dniem od ostatniej dawki – dodatkowa dawka (pełna lub częściowa) może zostać podana przed zabiegiem chirurgicznym. Dawka powinna być uzależniona od poziomu aktywności FXIII pacjenta, jego stanu klinicznego i powinna być dobrana zgodnie z okresem półtrwania produktu leczniczego
• W ciągu 7 dni od ostatniej dawki – dodatkowe podanie może nie być potrzebne

W przypadku poważnych zabiegów chirurgicznych oraz dużych krwawień celem powinno być osiągnięcie zbliżonych do prawidłowych wartości aktywności czynnika XIII (u osób zdrowych: 70%-140%). Wszyscy pacjenci powinni być ściśle monitorowani podczas i po zabiegu chirurgicznym.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży:

Dawkowanie i sposób podawania u dzieci i młodzieży jest oparte o masę ciała i w związku z tym ogólnie nie odbiega od wytycznych dla dorosłych. Dawkowanie i/lub częstość podawania dla każdego pacjenta powinna zawsze być dobrana w oparciu o skuteczność kliniczną i poziom aktywności FXIII.

Sposób przygotowania i podawania:

Każde opakowanie leku zawiera system do transferu Mix2Vial z filtrem, który ułatwia bezpieczną rekonstytucję preparatu. Rozpuszczalnik należy doprowadzić do temperatury pokojowej, a następnie postępować zgodnie z dokładną instrukcją graficzną dołączoną do opakowania. Po sporządzeniu roztwór powinien być bezbarwny, klarowny do lekko opalizującego – nie należy stosować roztworu mętnego lub zawierającego płatki czy cząstki. Preparat nie zawiera środków konserwujących, dlatego powinien być zużyty natychmiast po rekonstytucji. Jeżeli nie zostanie natychmiast zużyty, przechowywanie w temperaturze pokojowej nie powinno przekroczyć 4 godzin.