Interakcje CHLORPROTHIXEN HASCO z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, w tym lekach dostępnych bez recepty, suplementach diety i produktach ziołowych.

Leki, które NIE powinny być przyjmowane równocześnie z preparatem:

• leki zmieniające akcję serca: chinidyna, amiodaron, sotalol, dofetylid, erytromycyna, terfenadyna, astemizol, gatyfloksacyna, moksyfloksacyna, cyzapryd, lit
• inne leki przeciwpsychotyczne, szczególnie tiorydazyna

Należy unikać stosowania:

• leków zaburzających równowagę wodno-elektrolitową (np. tiazydowe leki moczopędne)
• leków zwiększających stężenie chloroprotyksenu we krwi: paroksetyna, fluoksetyna, chloramfenikol, disulfiram, izoniazyd, inhibitory MAO, doustne środki antykoncepcyjne, buspiron, sertralina, cytalopram

Interakcje wymagające ostrożności:

Leki obniżające ciśnienie krwi (np. guanetydyna i podobne) – chloroprotyksen może nasilać ich działanie hipotensyjne.

Leki przeciwdepresyjne (np. trójpierścieniowe) – zwiększone ryzyko działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego.

Leki wywołujące senność (barbiturany i podobne), leki nasenne, leki przeciwbólowe, środki rozkurczające mięśnie, leki przeciwhistaminowe – może dojść do nasilenia działania hamującego na ośrodkowy układ nerwowy.

Leki stosowane w leczeniu padaczki (leki neuroleptyczne i związki litu) – możliwe wzajemne oddziaływanie wpływające na próg drgawkowy.

Leki stosowane do leczenia choroby Parkinsona (lewodopa i podobne) – chloroprotyksen może osłabiać ich działanie.

Leki stosowane w leczeniu mlekotoku (np. bromokryptyna) – lekarz w razie konieczności zmieni dawkowanie.

Ryzyko wystąpienia objawów pozapiramidowych (spowolnienie ruchowe, zaburzenia mimiki twarzy, sztywność, drżenie) zwiększa się w razie jednoczesnego stosowania:

• metoklopramidu (leku przeciwwymiotnego)
• pochodnych fenotiazyny, haloperydolu lub rezerpiny (leków przeciwpsychotycznych)
• piperazyny (leku przeciwpasożytniczego)

Ryzyko nasilenia działania przeciwcholinergicznego (rozszerzenie źrenic, suchość w ustach, rozszerzenie oskrzeli, spowolnienie perystaltyki jelit, halucynacje) zwiększa się przy jednoczesnym stosowaniu:

• leków stosowanych do leczenia chorób układu moczowego, np. pęcherza nadreaktywnego (leki przeciwmuskarynowe, przeciwcholinergiczne)
• leków stosowanych do leczenia alergii (leki przeciwhistaminowe)
• leków stosowanych do leczenia choroby Parkinsona

Jednoczesne stosowanie adrenaliny z chloroprotyksenem zwiększa ryzyko hipotonii (obniżenie ciśnienia tętniczego) oraz tachykardii (przyspieszone bicie serca).

Tioksantyny mogą maskować toksyczne działanie innych leków na narząd słuchu (szumy uszne, zawroty głowy).