Interakcje Brinavess z innymi lekami

Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do przyjęcia.

Bezwzględnie zabronione połączenia:

Nie wolno stosować Brinavess w okresie 4 godzin po podaniu dożylnym leków przeciwarytmicznych klasy I i III (np. amiodaron, propafenon, flekainid, sotalol). Jest to przeciwwskazanie bezwzględne. Podobnie, przez pierwsze 4 godziny po podaniu wernakalantu nie wolno podawać dożylnie innych leków przeciwarytmicznych.

Połączenia wymagające ostrożności:

Ze względu na ograniczone doświadczenie należy zachować ostrożność przy stosowaniu wernakalantu u pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwarytmiczne klasy I i III. U osób stosujących leki przeciwarytmiczne klasy I ryzyko wystąpienia trzepotania przedsionków może być zwiększone.

W ramach badań klinicznych terapię podtrzymującą doustnymi lekami przeciwarytmicznymi wstrzymywano na okres co najmniej 2 godzin po podaniu wernakalantu. Po tym czasie można rozważyć włączenie lub wznowienie takiej terapii.

Interakcje z enzymem CYP2D6:

Wernakalant jest metabolizowany przez enzym CYP2D6, jednak badania wykazały, że jednoczesne stosowanie inhibitorów CYP2D6 (słabych lub silnych) nie powoduje znaczących różnic w ekspozycji na lek. Nie jest konieczne dostosowywanie dawki wernakalantu u osób z wolnym metabolizmem CYP2D6 ani w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów tego enzymu.

Brak interakcji z innymi lekami:

Wernakalant podawany dożylnie jednorazowo nie wywołuje znaczących interakcji z innymi lekami ze względu na szybką dystrybucję, przejściową ekspozycję ustrojową, niewielkie wiązanie z białkami osocza oraz brak hamowania innych enzymów CYP450 (CYP3A4, 1A2, 2C9, 2C19, 2E1) i glikoproteiny P.

W badaniach klinicznych pacjenci przyjmowali jednocześnie różne leki (m.in. warfarynę, metoprolol, furosemid, digoksynę) bez obserwowanych istotnych interakcji z wernakalantem.