Dawkowanie Bridion - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaSugammadeks
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych
Podmiot odpowiedzialnyMerck Sharp & Dohme B.V.
Kod ATCV03AB35
ProceduraCEN
Kategorie

Bridion powinien być podawany tylko przez lekarza anestezjologa lub pod jego nadzorem. Zaleca się zastosowanie odpowiedniej techniki monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu kontroli przebiegu odwrócenia blokady.

Dawkowanie u dorosłych – rutynowe odwrócenie blokady:

  • Dawka 4 mg/kg masy ciała – stosowana po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, gdy zniesienie bloku osiągnęło co najmniej 1-2 w skali stymulacji tężcowej (PTC). Średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 3 minuty.
  • Dawka 2 mg/kg masy ciała – stosowana po bloku wywołanym przez rokuronium lub wekuronium, gdy spontaniczne zniesienie bloku wystąpiło do czasu ponownego pojawienia się T2. Średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 2 minuty.

Natychmiastowe odwrócenie blokady wywołanej przez rokuronium u dorosłych:

  • Dawka 16 mg/kg masy ciała – stosowana w przypadku klinicznej konieczności natychmiastowego zniesienia blokady. Jeżeli podaje się tę dawkę 3 minuty po podaniu bromku rokuronium w bolusie w dawce 1,2 mg/kg mc., średni czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 wynosi około 1,5 minuty.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (od urodzenia do 17 lat):

  • Dawka 4 mg/kg masy ciała – zalecana w celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium, gdy podczas jej odwrócenia osiągnięto co najmniej 1-2 w skali PTC.
  • Dawka 2 mg/kg masy ciała – zalecana w celu odwrócenia blokady wywołanej przez rokuronium przy ponownym pojawieniu się T2.

Produkt leczniczy Bridion w dawce 100 mg/ml można rozcieńczyć do stężenia 10 mg/ml (przy użyciu chlorku sodu 9 mg/ml), aby zwiększyć precyzję dawkowania u dzieci i młodzieży.

Sposób podawania: Bridion należy podawać dożylnie w pojedynczym bolusie. Bolus należy podać szybko, w ciągu 10 sekund, do istniejącego stałego wkłucia dożylnego. W badaniach klinicznych sugammadeks podawano wyłącznie w postaci pojedynczego bolusa.

Szczególne grupy pacjentów:

  • Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CrCl < 30 ml/min). W przypadku łagodnego i umiarkowanego zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 i < 80 ml/min) zalecenia dotyczące dawkowania są takie same, jak u osób dorosłych bez zaburzeń czynności nerek.
  • Pacjenci w podeszłym wieku: Należy postępować zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania u osób dorosłych, choć czasy do powrotu przewodnictwa mogą być dłuższe.
  • Pacjenci otyli: W przypadku pacjentów otyłych, w tym chorobliwie otyłych (BMI ≥ 40 kg/m²), dawka zależy od rzeczywistej masy ciała.
  • Zaburzenia czynności wątroby: Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, szczególnie gdy towarzyszy im koagulopatia.

Ponowne podanie sugammadeksu: W wyjątkowych przypadkach nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po operacji, po podaniu dawki początkowej 2 mg/kg mc. lub 4 mg/kg mc. zaleca się podanie powtórnej dawki 4 mg/kg mc. Po podaniu drugiej dawki należy starannie monitorować pacjenta.