Interakcje Bi-Profenid z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, nawet tych, które wydawane są bez recepty. Bi-Profenid może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na ich działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z następującymi lekami:

• Inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (w tym selektywne inhibitory COX-2) i salicylany w dużych dawkach – zwiększone ryzyko owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego
• Leki przeciwzakrzepowe: heparyna, antagoniści witaminy K (np. warfaryna), leki przeciwagregacyjne (np. klopidogrel, tiklopidyna), inhibitory trombiny (np. dabigatran), bezpośrednie inhibitory czynnika Xa (np. apiksaban, rywaroksaban, edoksaban) – ketoprofen hamuje agregację płytek krwi i podrażnia błonę śluzową żołądka, co prowadzi do zwiększonego ryzyka krwawienia, zwłaszcza z przewodu pokarmowego
• Lit – ketoprofen hamuje wydalanie litu, zwiększając jego stężenie we krwi (nawet do wartości toksycznych). Jeśli jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy regularnie kontrolować stężenie litu we krwi
• Metotreksat w dawkach większych niż 15 mg tygodniowo – zwiększone prawdopodobieństwo toksyczności hematologicznej

Należy zachować środki ostrożności podczas jednoczesnego stosowania z następującymi lekami:

• Leki zwiększające stężenie potasu we krwi: sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki blokujące receptory angiotensyny II, inne NLPZ, heparyny, cyklosporyna, takrolimus, trimetoprym – może dojść do zwiększenia stężenia potasu we krwi
• Leki moczopędne, inhibitory konwertazy angiotensyny, leki blokujące receptory angiotensyny II – pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni przed rozpoczęciem leczenia; po rozpoczęciu należy kontrolować czynność nerek
• Metotreksat w dawkach mniejszych niż 15 mg tygodniowo – podczas pierwszych tygodni należy regularnie wykonywać pełne badania krwi (morfologię)
• Kortykosteroidy – zwiększenie ryzyka owrzodzenia i krwawienia z przewodu pokarmowego
• Pentoksyfilina – zwiększone ryzyko krwawienia
• Tenofowir (fumaran dizoproksylu tenofowiru) – zwiększone ryzyko niewydolności nerek
• Nikorandyl – zwiększone ryzyko owrzodzenia, perforacji i krwawienia z przewodu pokarmowego
• Glikozydy nasercowe – NLPZ mogą nasilać niewydolność serca i zwiększać stężenie glikozydów we krwi, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
• Cyklosporyna i takrolimus – zwiększone prawdopodobieństwo działania nefrotoksycznego, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku
• Antybiotyki z grupy chinolonów – zwiększone ryzyko drgawek

Należy zwrócić szczególną uwagę na stosowanie ketoprofenu jednocześnie z:

• Lekami przeciwnadciśnieniowymi (leki blokujące receptory β-adrenergiczne, inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę, leki moczopędne) – ryzyko zmniejszenia skuteczności tych leków
• Lekami trombolitycznymi – zwiększone ryzyko krwawienia
• Probenecydem – zmniejszone wydalanie ketoprofenu przez nerki
• Inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) – zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego

Ketoprofen może zmniejszyć skuteczność domacicznych środków antykoncepcyjnych. W przypadku jednoczesnego stosowania z lekami zobojętniającymi sok żołądkowy należy wiedzieć, że związki glinu nie zmniejszają wchłaniania ketoprofenu.