Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Kanrenoinian potasu |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań |
| Podmiot odpowiedzialny | Esteve Pharmaceuticals GmbH |
| Kod ATC | C03DA03 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie | Leki kardiologiczne - serce i układ krwionośny, Leki stosowane w leczeniu niewydolności serca |
Dawkowanie Aldactone - jak stosować?
Dorośli: Zalecana dawka to 200 mg do 400 mg na dobę (1-2 ampułki), w zależności od nasilenia hiperaldosteronizmu. W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć do 800 mg (4 ampułki) na dobę. Zwykle stosuje się jednorazowo 200 mg (jedną ampułkę).
Lek należy wstrzykiwać dożylnie, z szybkością nie większą niż 1 ampułka (10 ml) w ciągu 2 do 3 minut, aby uniknąć miejscowego podrażnienia żyły i nudności. Nie należy wstrzykiwać leku w cienkie żyły. U chorych otrzymujących duże dawki lub gdy konieczne jest poprawienie tolerancji leku, potasu kanrenoinian można podawać w dawkach podzielonych lub we wlewie dożylnym trwającym około 30 minut.
Dzieci i młodzież: Noworodkom, niemowlętom i dzieciom dawkę dobową należy podawać w ilości roztworu odpowiedniej do ich wieku i stanu, podzieloną na trzy odrębne dawki w powolnym, krótkim wlewie dożylnym, w odstępach godzinowych.
- Dzieci o masie ciała do 50 kg: dawka początkowa maksymalnie 4 do 5 mg/kg/dobę, a następnie maksymalnie 2 do 3 mg/kg/dobę
- Niemowlęta: maksymalna dawka początkowa 2 do 3 mg/kg/dobę, następnie maksymalnie 1,5 do 2 mg/kg/dobę
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów ze stężeniem kreatyniny w surowicy pomiędzy 1,2 mg/dl a 1,8 mg/dl oraz klirensem kreatyniny poniżej 60 ml/min, leczenie może być prowadzone pod warunkiem częstego monitorowania stężenia potasu w surowicy.
Ważne wskazówki dotyczące podawania: Ampułkę należy otwierać bezpośrednio przed wstrzyknięciem. Dłuższe przetrzymywanie otwartej ampułki może prowadzić do zmętnienia roztworu. Wszelkie pozostałości w ampułce nie mogą być ponownie wykorzystane. Przed rozpoczęciem podawania należy upewnić się, że igła tkwi w żyle – nieumyślne wstrzyknięcie leku do tętnicy może być szkodliwe. Tylko roztwór klarowny, bez widocznych zanieczyszczeń, może zostać użyty.
