Scandivin

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Scandivin?

Scandivin to środek znieczulenia miejscowego stosowany w stomatologii, którego działanie opiera się na blokowaniu przewodzenia impulsów nerwowych w obrębie obwodowego układu nerwowego. Substancją czynną preparatu jest mepiwakainy chlorowodorek w stężeniu 30 mg/ml, należący do grupy amidowych środków znieczulających. Mechanizm działania mepiwakainy polega na stabilizacji błon komórkowych włókien nerwowych poprzez blokowanie kanałów sodowych, co uniemożliwia generowanie i przewodzenie impulsu nerwowego odpowiedzialnego za odczuwanie bólu.

Preparat przeznaczony jest do miejscowego znieczulenia w zabiegach stomatologicznych u pacjentów dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 4. roku życia (o masie ciała około 20 kg). Znajduje zastosowanie w szerokiej gamie procedur dentystycznych wymagających zniesienia czucia bólowego w obrębie jamy ustnej. Lek podawany jest poprzez wstrzyknięcie bezpośrednio w błonę śluzową jamy ustnej w miejscu planowanego zabiegu, zapewniając szybkie i skuteczne zniesienie czucia w określonym obszarze.

Scandivin stosuje się w przypadku konieczności przeprowadzenia zabiegów takich jak ekstrakcja zębów, leczenie endodontyczne, preparacja ubytków, zabiegi chirurgiczne w obrębie przyzębia oraz innych procedur stomatologicznych wymagających znieczulenia miejscowego. Preparat zapewnia odpowiedni czas trwania zniesienia czucia, umożliwiający przeprowadzenie planowanego zabiegu bez dyskomfortu dla pacjenta. Zastosowanie środka znieczulającego miejscowo pozwala na zapobieganie lub minimalizację odczuwania bólu podczas interwencji stomatologicznych.

Ważną zaletą mepiwakainy jest relatywnie szybki początek działania oraz odpowiedni czas trwania znieczulenia, co czyni ją przydatnym środkiem w codziennej praktyce stomatologicznej. Preparat nie zawiera adrenaliny ani innych substancji naczyniozmniejszających, co może mieć znaczenie u pacjentów z określonymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego. Scandivin stosowany jest wyłącznie przez dentystów lub innych przeszkolonych lekarzy, którzy posiadają odpowiednią wiedzę i doświadczenie w zakresie technik znieczulenia miejscowego oraz postępowania w przypadku ewentualnych powikłań.

Przed zastosowaniem preparatu dentysta ocenia stan zdrowia pacjenta, uwzględniając ewentualne przeciwwskazania oraz konieczność dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb. U pacjentów z chorobami serca, wątroby, nerek, zaburzeniami przewodzenia sercowego, padaczką czy innymi schorzeniami może być konieczne podanie mniejszej dawki lub szczególna ostrożność podczas zabiegu. Lek jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań we wkładach o pojemności 1,8 ml, co umożliwia precyzyjne dozowanie odpowiedniej ilości środka znieczulającego w zależności od rodzaju i zakresu planowanego zabiegu stomatologycznego.

Aktualna ulotka leku Scandivin

Jaki jest skład Scandivin, jakie substancje zawiera?

Substancja czynna: mepiwakainy chlorowodorek w stężeniu 30 mg/ml. Jeden wkład zawierający 1,8 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 54 mg mepiwakainy chlorowodorku.

Pozostałe składniki preparatu:

• sodu chlorek
• kwas solny (E507)
• sodu wodorotlenek (E524)
• woda do wstrzykiwań

Preparat zawiera 1,18 mg sodu w każdym ml roztworu, co odpowiada 0,059% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. Roztwór jest klarowny i bezbarwny, pakowany w szklane wkłady umieszczone w blistrach z folii PVC/papier, PET-PE/PET lub PET-PE/PVC.

Jak dawkować Scandivin?

Co zrobić w przypadku przedawkowania Scandivin?

Po podaniu nadmiernych dawek leku do znieczulenia miejscowego mogą wystąpić objawy zatrucia. Do objawów przedawkowania mepiwakainy należą:

• pobudzenie
• uczucie drętwienia warg i języka
• kłucie i mrowienie wokół ust
• zawroty głowy
• zaburzenia widzenia i słuchu
• szum w uszach
• sztywność i drżenie mięśni
• niskie ciśnienie krwi
• słabe lub nieregularne bicie serca

W razie wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów należy natychmiast przerwać podawanie leku i wezwać pomoc medyczną. W przypadku przedawkowania lub przypadkowego połknięcia preparatu należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, farmaceutą lub zgłosić się do szpitalnego oddziału ratunkowego. Personel medyczny musi być przeszkolony w zakresie diagnozowania i leczenia skutków ubocznych, toksyczności ogólnoustrojowej i innych powikłań związanych ze stosowaniem środków znieczulających miejscowo.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Scandivin – czy mogę spożywać alkohol?

Po podaniu preparatu Scandivin należy unikać jedzenia i żucia gumy do żucia przed odzyskaniem normalnego czucia, szczególnie u dzieci. Wynika to z ryzyka ugryzienia warg, wewnętrznej strony policzka lub języka podczas gdy obszar jamy ustnej pozostaje znieczulony. Pacjent nie powinien przyjmować pokarmów ani napojów, dopóki nie powróci pełne czucie w jamie ustnej, co zazwyczaj następuje w ciągu kilku godzin po zabiegu.

W ulotce preparatu nie przedstawiono szczegółowych informacji dotyczących bezpośrednich interakcji mepiwakainy ze spożyciem alkoholu. Niemniej jednak, ze względu na możliwe działania niepożądane leku, takie jak zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia czy uczucie zmęczenia, zaleca się ostrożność przy spożywaniu alkoholu w okresie bezpośrednio po zabiegu stomatologicznym z zastosowaniem znieczulenia miejscowego. Alkohol może nasilać wymienione objawy i wpływać na ogólną sprawność psychofizyczną pacjenta.

Czy można stosować Scandivin w okresie ciąży i karmienia piersią?

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza, dentysty lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania preparatu Scandivin w okresie ciąży, chyba że jest to konieczne ze względów medycznych. Decyzję o zastosowaniu znieczulenia miejscowego u kobiety w ciąży powinien podjąć lekarz lub dentysta po dokładnej ocenie stosunku korzyści do potencjalnego ryzyka.

W przypadku kobiet karmiących piersią istnieją szczególne zalecenia dotyczące stosowania preparatu. Kobiety karmiące piersią nie powinny karmić przez 10 godzin po podaniu znieczulenia preparatem Scandivin. Oznacza to, że po zabiegu stomatologicznym z zastosowaniem tego środka znieczulającego konieczna jest przerwa w karmieniu naturalnym przez określony czas, aby zminimalizować potencjalne narażenie dziecka na substancję czynną preparatu. Po upływie 10 godzin od podania leku można wznowić karmienie piersią.

Jakie są skutki uboczne Scandivin?

Czy mogę łączyć Scandivin z innymi lekami?

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)