Diprosalic - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Diprosalic?

Diprosalic to lek złożony przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę, zawierający betametazonu dipropionian i kwas salicylowy. Dipropionian betametazonu należy do grupy syntetycznych, fluorowanych kortykosteroidów o silnym działaniu miejscowym. Po aplikacji na skórę wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne, co pozwala na szybkie zmniejszenie objawów stanu zapalnego.

Kwas salicylowy pełni w preparacie funkcję keratolityczną – zmiękcza zrogowaciały naskórek i ułatwia jego złuszczanie. Działa także antyseptycznie, co ma znaczenie w stanach, gdzie występuje nadmierne rogowacenie skóry. Dzięki obecności kwasu salicylowego dipropionian betametazonu może łatwiej przenikać przez warstwę rogową naskórka do głębszych warstw skóry, gdzie rozwija się proces zapalny.

Preparat znajduje zastosowanie w miejscowym leczeniu podostrych i przewlekłych chorób skóry, które wymagają jednocześnie działania przeciwzapalnego i keratolitycznego. Do głównych wskazań należą: łuszczyca (w tym łuszczyca owłosionej skóry głowy), cięższe postaci atopowego zapalenia skóry, świerzbiączka ograniczona (neurodermit) oraz liszaj płaski. Lek stosuje się także w cięższych postaciach wyprysku, w tym wyprysku pieniążkowatego i wyprysku kontaktowego.

W przypadku zmian na owłosionej skórze głowy szczególnie przydatna jest postać w formie płynu, która ułatwia aplikację na trudno dostępne miejsca. Maść natomiast znajduje zastosowanie na innych obszarach ciała, zwłaszcza tam, gdzie występuje znaczne rogowacenie i suchość skóry. Warto podkreślić, że Diprosalic jest preparatem przeznaczonym do krótkotrwałego stosowania – zwykle nie dłużej niż 14 dni.

Łuszczyca, będąca jednym z głównych wskazań, to przewlekła choroba zapalna skóry charakteryzująca się nadmiernym rogowaceniem i zaburzonym procesem keratynizacji. W tej jednostce chorobowej kombinacja kortykosteroidu z kwasem salicylowym pozwala jednocześnie zmniejszyć stan zapalny oraz usunąć nadmiernie zrogowaciały naskórek. Podobnie w przypadku świerzbiączki ograniczonej, gdzie występuje silny świąd i pogrubienie skóry, działanie leku przynosi ulgę w dolegliwościach.

Atopowe zapalenie skóry w cięższych postaciach może wymagać zastosowania silniejszych kortykosteroidów miejscowych. Diprosalic może być rozważany w terapii zaostrzeń choroby, szczególnie gdy zmiany skórne wykazują tendencję do rogowacenia. Należy jednak pamiętać, że terapia kortykosteroidami miejscowymi w AZS powinna być prowadzona ostrożnie i pod kontrolą lekarza.

Liszaj płaski, charakteryzujący się występowaniem świądzących grudek na skórze, także może stanowić wskazanie do zastosowania preparatu, szczególnie w przypadku zmian opórnych na leczenie. Wyprysk kontaktowy w obrębie owłosionej skóry głowy, łojotokowe zapalenie skóry oraz liszaj rumieniowaty to dodatkowe stany, w których można rozważyć zastosowanie Diprosalic. Decyzję o wyborze odpowiedniej postaci farmaceutycznej podejmuje lekarz na podstawie lokalizacji i charakteru zmian chorobowych.

Aktualna ulotka leku Diprosalic

Jaki jest skład Diprosalic, jakie substancje zawiera?

Diprosalic występuje w dwóch postaciach farmaceutycznych o nieco różnym składzie. Maść zawiera w każdym gramie 0,64 mg betametazonu dipropionianu (co odpowiada 0,5 mg betametazonu) oraz 30 mg kwasu salicylowego. Jako substancje pomocnicze maść zawiera wazelinę białą i parafinę ciekłą, co zapewnia odpowiednią konsystencję i właściwości natłuszczające.

Płyn na skórę zawiera w każdym gramie 0,64 mg betametazonu dipropionianu (co odpowiada 0,5 mg betametazonu) oraz 20 mg kwasu salicylowego. Substancje pomocnicze w płynie to: disodu edetynian, hypromeloza, sodu wodorotlenek, alkohol izopropylowy oraz woda oczyszczona. Ta postać charakteryzuje się lżejszą konsystencją, co ułatwia aplikację na owłosionej skórze głowy.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Diprosalic?

Długotrwałe stosowanie Diprosalic lub aplikacja w dużych dawkach, zwłaszcza na dużą powierzchnię skóry, może prowadzić do przedawkowania zarówno betametazonu, jak i kwasu salicylowego. Przewlekłe przedawkowanie kortykosteroidu może doprowadzić do zahamowania czynności osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, co skutkuje wtórną niewydolnością nadnerczy. Może wystąpić również nadczynność kory nadnerczy, łącznie z zespołem Cushinga, który objawia się charakterystycznymi zmianami wyglądu (okrągła twarz, otyłość tułowiowa), nadciśnieniem oraz zaburzeniami metabolicznymi.

Stosowanie leku długotrwale lub w dużych dawkach może także spowodować zatrucie kwasem salicylowym. Objawy zatrucia salicylanami mogą obejmować nudności, wymioty, szumy uszne, przyspieszony oddech, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej oraz w ciężkich przypadkach – zaburzenia świadomości. W przypadku przedawkowania lekarz zastosuje odpowiednie leczenie objawowe.

Ostre objawy przedawkowania hormonów kory nadnerczy zwykle są odwracalne. W razie konieczności lekarz wyrówna stężenie elektrolitów we krwi. W przypadku przewlekłego zatrucia zalecane jest powolne, stopniowe odstawianie leku, aby umożliwić osi podwzgórze-przysadka-nadnercza odzyskanie prawidłowej funkcji. W przypadku zatrucia kwasem salicylowym lekarz podejmie działania zmierzające do szybkiego usunięcia salicylanów z organizmu, co może obejmować forsowaną diurezę lub inne metody przyspieszonej eliminacji.

Jeśli pacjent zastosował większą dawkę leku niż zalecana lub stosował preparat dłużej niż przez 14 dni, należy skontaktować się z lekarzem w celu oceny stanu zdrowia i ewentualnego wdrożenia odpowiedniego postępowania. W przypadku przypadkowego połknięcia preparatu należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Diprosalic – czy mogę spożywać alkohol?

Brak danych dotyczących interakcji Diprosalic z pokarmami lub alkoholem. Preparat stosowany jest miejscowo na skórę, a systemowe wchłanianie substancji czynnych jest ograniczone, szczególnie przy prawidłowym stosowaniu na niewielkich powierzchniach i przez krótki okres czasu. Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących diety podczas stosowania tego leku.

Należy jednak pamiętać, że w przypadku stosowania preparatu na dużą powierzchnię ciała, przez długi okres lub na uszkodzoną skórę, może dochodzić do zwiększonego wchłaniania betametazonu do krążenia ogólnego. W takich sytuacjach teoretycznie mogłyby wystąpić interakcje charakterystyczne dla systemowo stosowanych kortykosteroidów, choć w praktyce jest to mało prawdopodobne przy miejscowym stosowaniu.

Pacjent powinien poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach, zarówno przepisywanych przez lekarza, jak i dostępnych bez recepty, oraz o suplementach diety. Pozwoli to lekarzowi ocenić potencjalne ryzyko interakcji i dostosować odpowiednio terapię. Podczas stosowania Diprosalic nie ma konieczności wprowadzania szczególnych ograniczeń dietetycznych.

Czy można stosować Diprosalic w okresie ciąży i karmienia piersią?

Brak wystarczających danych dotyczących miejscowego stosowania kortykosteroidów u kobiet w ciąży. Diprosalic można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy w opinii lekarza potencjalna korzyść dla matki przeważa możliwe ryzyko dla płodu. Kobiety w ciąży lub planujące ciążę powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tego preparatu.

Badania na zwierzętach wykazały, że systemowo stosowane kortykosteroidy mogą wywoływać wady rozwojowe płodu. Chociaż Diprosalic stosowany jest miejscowo, a systemowe wchłanianie jest ograniczone, należy zachować ostrożność, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży. Nie zaleca się stosowania leku na dużą powierzchnię ciała ani przez długi okres u kobiet ciężarnych.

Nie wiadomo, czy miejscowo stosowane kortykosteroidy przenikają do mleka kobiecego. Ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowlęcia, należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie Diprosalic, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki. Jeśli lekarz zdecyduje o stosowaniu preparatu w okresie karmienia piersią, należy unikać aplikacji na okolice piersi oraz kontaktu niemowlęcia ze skórą, na którą naniesiono preparat.

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny zawsze skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku, w tym preparatów stosowanych miejscowo. Lekarz oceni stan zdrowia pacjentki, rodzaj schorzenia skóry oraz możliwe ryzyko i korzyści, aby podjąć właściwą decyzję terapeutyczną.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)