Lekoklar mite - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Lekoklar mite?

Lekoklar mite to preparat antybiotykowy zawierający klarytromycynę, substancję należącą do grupy antybiotyków makrolidowych. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie z podjednostką 50S rybosomu, co skutecznie powstrzymuje wzrost i namnażanie się wrażliwych mikroorganizmów. Klarytromycyna wykazuje aktywność bakteriostatyczną, a w wyższych stężeniach również bakteriobójczą wobec szerokiego spektrum patogenów.

Preparat znajduje zastosowanie u dorosłych oraz młodzieży w wieku co najmniej 12 lat w leczeniu zakażeń górnych dróg oddechowych, obejmujących zapalenie gardła i zapalenie zatok przynosowych. Klarytromycyna skutecznie penetruje do tkanek gardła i jam przynosowych, osiągając stężenia terapeutyczne niezbędne do eliminacji bakterii odpowiedzialnych za te schorzenia, w tym paciorkowców, pneumokoków oraz Haemophilus influenzae.

W zakresie zakażeń dolnych dróg oddechowych, Lekoklar mite stosuje się w terapii zapalenia oskrzeli i zapalenia płuc wywołanych przez wrażliwe szczepy bakteryjne. Antybiotyk ten charakteryzuje się dobrą penetracją do tkanki płucnej i płynu oskrzelowego, co umożliwia osiągnięcie wysokich stężeń w miejscu zakażenia. Jest to szczególnie istotne w przypadku zakażeń wywołanych przez drobnoustroje atypowe.

Kolejnym obszarem zastosowania są zakażenia skóry i tkanek miękkich, takie jak róża, zapalenie mieszków włosowych czy zakażenia ran. Klarytromycyna wykazuje aktywność wobec Staphylococcus aureus oraz Streptococcus pyogenes, najczęstszych patogenów odpowiedzialnych za tego rodzaju zakażenia. Dobra biodostępność doustna pozwala na prowadzenie skutecznej terapii ambulatoryjnej bez konieczności hospitalizacji.

Istotnym wskazaniem jest również udział w eradykacji bakterii Helicobacter pylori, mikroorganizmu odpowiedzialnego za powstawanie wrzodów żołądka i dwunastnicy. W tym przypadku klarytromycynę stosuje się w skojarzeniu z innymi antybiotykami oraz inhibitorami pompy protonowej w ramach terapii trójlekowej lub czterolekowej. Takie podejście znacząco zwiększa skuteczność leczenia i zmniejsza ryzyko rozwoju oporności bakteryjnej.

Preparat może być stosowany u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, jednak wymaga dostosowania dawkowania. U osób z ciężką niewydolnością nerek jednocześnie współistniejącą z niewydolnością wątroby lek jest przeciwwskazany. Przed rozpoczęciem terapii lekarz zawsze ocenia indywidualnie profil pacjenta, uwzględniając istniejące schorzenia współistniejące, przyjmowane leki oraz możliwe interakcje.

Aktualna ulotka leku Lekoklar mite

Jaki jest skład Lekoklar mite, jakie substancje zawiera?

Każda tabletka powlekana zawiera 250 mg klarytromycyny jako substancję czynną. Jest to dawka standardowa przeznaczona do stosowania dwa razy na dobę w większości wskazań klinicznych.

Rdzeń tabletki zawiera następujące substancje pomocnicze:

• kroskarmeloza sodowa (środek wiążący i rozpadający)
• celuloza mikrokrystaliczna (wypełniacz)
• powidon (środek wiążący)
• magnezu stearynian (środek poślizgowy)
• krzemionka koloidalna bezwodna (środek przeciwzbrylający)
• talk (środek poślizgowy)

Otoczka tabletki składa się z:

• hypromeloza (tworzy powłokę filmową)
• glikol propylenowy (plastyfikator)
• tytanu dwutlenek E171 (barwnik biały)
• hydroksypropyloceluloza (środek błonotwórczy)
• sorbitanu monooleinian (emulgator)
• żółcień chinolinowa E104 (barwnik)
• wanilina (aromat)

Tabletki mają charakterystyczny ciemnożółty kolor oraz kształt kapsułki o wymiarach 15,6 mm x 7,9 mm. Zawartość sodu w preparacie jest minimalna - poniżej 1 mmol (23 mg) na dawkę, dlatego lek uznaje się za wolny od sodu, co jest istotne dla pacjentów wymagających diety niskosodowej.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Lekoklar mite?

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać do najbliższego szpitala, nawet jeśli nie występują jeszcze niepokojące objawy. Istotne jest zabranie ze sobą opakowania leku wraz z ulotką, co ułatwi personelowi medycznemu identyfikację substancji i podjęcie odpowiednich działań.

Głównymi objawami przedawkowania klarytromycyny są dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak:

• Nudności i wymioty
• Ból brzucha
• Biegunka
• Niestrawność

W przypadku znacznego przedawkowania mogą wystąpić zaburzenia układu nerwowego, w tym splątanie, dezorientacja, zawroty głowy czy senność. U niektórych pacjentów opisywano również reakcje alergiczne o różnym nasileniu. Ponieważ klarytromycyna może wpływać na czynność elektryczną serca, przy bardzo wysokich dawkach istnieje ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Leczenie przedawkowania jest objawowe i wspomagające. Nie istnieje swoiste antidotum na klarytromycynę. W zależności od czasu, jaki upłynął od przyjęcia nadmiernej dawki, lekarz może zastosować płukanie żołądka lub podanie węgla aktywowanego w celu zmniejszenia wchłaniania leku. W razie potrzeby wdraża się leczenie objawowe, monitorowanie podstawowych parametrów życiowych oraz korektę ewentualnych zaburzeń elektrolitowych. Nie należy wywoływać wymiotów samodzielnie bez konsultacji z personelem medycznym.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Lekoklar mite – czy mogę spożywać alkohol?

Lekoklar mite można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i po jedzeniu. Pokarm nie wpływa istotnie na wchłanianie klarytromycyny, co ułatwia stosowanie preparatu i pozwala dostosować go do indywidualnego rytmu dnia pacjenta.

W zakresie spożywania alkoholu podczas terapii klarytromycyną zalecenia są ostrożnościowe. Chociaż w ulotce nie ma bezpośredniego przeciwwskazania do picia alkoholu, nie zaleca się łączenia antybiotyków z napojami alkoholowymi. Alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane leku, takie jak zawroty głowy, nudności, dolegliwości żołądkowe czy osłabienie. Dodatkowo alkohol obciąża wątrobę, która jest głównym miejscem metabolizmu klarytromycyny, co może zwiększać ryzyko hepatotoksyczności.

Nie ma szczególnych ograniczeń dotyczących rodzaju spożywanych pokarmów. Pacjenci mogą stosować normalną dietę, chyba że lekarz zaleci inaczej w kontekście schorzenia podstawowego. W przypadku prowadzenia eradykacji Helicobacter pylori wskazane może być unikanie pokarmów drażniących błonę śluzową żołądka, takich jak ostre przyprawy, kawa, napoje gazowane czy bardzo tłuste potrawy.

Warto zachować odpowiednie nawodnienie organizmu podczas przyjmowania antybiotyku, popijając tabletki szklanką wody. Nie zaleca się popijania tabletek sokami cytrusowymi, gdyż mogą one wpływać na pH żołądka i potencjalnie modyfikować wchłanianie niektórych leków, choć w przypadku klarytromycyny nie wykazano klinicznie istotnych interakcji z tego tytułu.

Czy można stosować Lekoklar mite w okresie ciąży i karmienia piersią?

Przed zastosowaniem Lekoklar mite każda kobieta w ciąży, przypuszczająca, że może być w ciąży lub planująca dziecko, powinna obowiązkowo skonsultować się z lekarzem. Decyzję o włączeniu antybiotyku w tym okresie podejmuje wyłącznie lekarz prowadzący, po dokładnej ocenie korzyści i potencjalnych zagrożeń.

Bezpieczeństwo stosowania klarytromycyny w okresie ciąży nie zostało w pełni ustalone. Dostępne dane kliniczne są ograniczone, dlatego lek powinien być stosowany u kobiet w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że potencjalne korzyści przewyższają możliwe ryzyko dla płodu. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano pewne działania toksyczne na rozwijający się organizm, jednak nie zawsze wyniki takich badań są bezpośrednio przekładalne na ludzi.

W pierwszym trymestrze ciąży, kiedy zachodzi organogeneza, szczególnie zaleca się ostrożność. Jeśli istnieje możliwość zastosowania alternatywnych antybiotyków o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa w ciąży (np. penicyliny lub cefalosporyny), lekarz prawdopodobnie je preferuje. Klarytromycyna jest zazwyczaj rozważana dopiero wtedy, gdy inne opcje terapeutyczne są nieodpowiednie lub nieskuteczne.

Karmienie piersią:

Klarytromycyna przenika do mleka matki. Z tego powodu stosowanie leku w okresie laktacji wymaga szczególnej ostrożności. Lekarz rozważy możliwość przejściowego przerwania karmienia piersią na czas trwania terapii lub zastosowania alternatywnego antybiotyku o korzystniejszym profilu bezpieczeństwa. Jeśli leczenie klarytromycyną jest niezbędne, matka powinna pozostawać pod nadzorem medycznym, a niemowlę należy obserwować pod kątem ewentualnych działań niepożądanych, takich jak biegunka, wysypka skórna czy drażliwość.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)