Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Cyklosporyna |
| Postać farmaceutyczna | Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Novartis Poland Sp. z o.o. |
| Kod ATC | L04AD01 |
| Procedura | MRP |
| Kategorie |
Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Sandimmun?
Sandimmun to lek immunosupresyjny zawierający cyklosporynę, substancję o specyficznym mechanizmie działania skierowanym na komórki układu odpornościowego. Preparat działa poprzez selektywne blokowanie rozwoju limfocytów T, które w normalnych warunkach odpowiadają za rozpoznawanie obcych tkanek i inicjowanie procesu ich odrzucania. W przeciwieństwie do klasycznych leków immunosupresyjnych, cyklosporyna nie wpływa znacząco na układ krwiotwórczy, co pozwala na jej stosowanie w transplantologii bez nadmiernego ryzyka powikłań hematologicznych.
Głównym wskazaniem do zastosowania leku jest zapobieganie odrzucaniu przeszczepionego narządu u pacjentów po transplantacji. Preparat stosuje się po przeszczepieniach nerek, wątroby, serca, płuc, trzustki oraz jelita cienkiego. Lek wykorzystywany jest również po przeszczepieniu szpiku kostnego oraz komórek macierzystych krwiotwórczych, gdzie kontrola odpowiedzi immunologicznej biorcy wobec przeszczepionej tkanki ma kluczowe znaczenie dla powodzenia całej procedury.
Postać dożylna leku Sandimmun koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji jest szczególnie wskazana w okresie bezpośrednio po transplantacji, gdy pacjent nie jest w stanie przyjmować leków doustnie lub gdy wymagane jest szybkie osiągnięcie odpowiedniego stężenia leku we krwi. Po ustabilizowaniu się stanu klinicznego pacjenta terapia jest zazwyczaj przekształcana na postać doustną cyklosporyny – kapsułki lub roztwór – co ułatwia długoterminowe leczenie immunosupresyjne.
Mechanizm immunosupresyjny cyklosporyny opiera się na zahamowaniu aktywacji genów kodujących cytokiny prozapalne, w szczególności interleukiny-2, która jest kluczowym czynnikiem wzrostu limfocytów T. Dzięki temu lek zapobiega gwałtownej reakcji immunologicznej organizmu biorcy przeciwko przeszczepionemu narządowi, jednocześnie nie eliminując całkowicie zdolności organizmu do odpowiedzi immunologicznej, co byłoby niebezpieczne z punktu widzenia obrony przed infekcjami.
Dawkowanie i czas trwania terapii są ściśle dostosowywane indywidualnie do każdego pacjenta, w zależności od rodzaju przeszczepionego narządu, masy ciała, stanu klinicznego oraz stężenia leku we krwi. Regularne monitorowanie stężenia cyklosporyny oraz parametrów funkcji nerek i wątroby jest niezbędne dla bezpieczeństwa i skuteczności leczenia. Lek przepisywany jest wyłącznie przez lekarzy specjalizujących się w transplantologii, którzy posiadają doświadczenie w zakresie immunosupresji i jej powikłań.
Terapia lekiem Sandimmun wymaga ścisłej współpracy pacjenta z zespołem medycznym. Ze względu na immunosupresyjne działanie preparatu, pacjenci znajdują się w grupie zwiększonego ryzyka infekcji bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych, dlatego konieczne jest unikanie kontaktu z osobami chorymi oraz przestrzeganie zasad higieny. Ponadto długotrwałe stosowanie cyklosporyny zwiększa ryzyko rozwoju nowotworów złośliwych, szczególnie skóry i układu chłonnego, co wymaga regularnych kontroli dermatologicznych i ograniczenia ekspozycji na promieniowanie UV.
Aktualna ulotka leku Sandimmun
| Sandimmun - 50 mg/ml, Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (Ciclosporinum) |
Potencjalne zamienniki - aktualnie dostępne leki z tymi samymi substancjami czynnymi
Jaki jest skład Sandimmun, jakie substancje zawiera?
Substancją czynną leku Sandimmun jest cyklosporyna (Ciclosporinum). Jeden mililitr koncentratu zawiera 50 mg cyklosporyny.
Substancje pomocnicze to etanol bezwodny oraz polioksyetylowany olej rycynowy (makrogologlicerole rycynowe). Obecność oleju rycynowego wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z historią reakcji alergicznych, ponieważ składnik ten może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości. Etanol zawarty w preparacie (278 mg/ml, co odpowiada 34,4% objętościowo) należy uwzględnić u pacjentów z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką, u kobiet w ciąży i karmiących piersią oraz u dzieci.
Koncentrat ma postać klarownego, brązowożółtego, oleistego płynu. Jest dostarczany w ampułkach szklanych zawierających 1 ml preparatu. Przed podaniem dożylnym koncentrat wymaga rozcieńczenia fizjologicznym roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem glukozy w stosunku od 1:20 do 1:100.
Lista leków oraz szczegółowe informacje na temat substancji czynnej
Co zrobić w przypadku przedawkowania Sandimmun?
Przedawkowanie leku Sandimmun może prowadzić do uszkodzenia nerek (nefrotoksyczność), co stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Objawy przedawkowania mogą obejmować zmniejszenie ilości wydalanego moczu, obrzęki, wzrost stężenia kreatyniny i mocznika we krwi, nudności, wymioty oraz ogólne pogorszenie stanu pacjenta.
W przypadku podania zbyt dużej dawki konieczna jest natychmiastowa konsultacja lekarska oraz regularne badania laboratoryjne monitorujące parametry czynności nerek i stężenie cyklosporyny we krwi. Leczenie przedawkowania ma charakter objawowy i podtrzymujący – nie istnieje swoiste antidotum. Pacjent wymaga hospitalizacji i ścisłego nadzoru medycznego.
Hemodializa jest nieskuteczna w usuwaniu cyklosporyny z organizmu ze względu na wysokie powinowactwo leku do białek osocza i tkanek. W razie konieczności lekarz podejmie decyzję o odpowiednim postępowaniu wspierającym czynność nerek i innych narządów.
Co mogę jeść i pić podczas stosowania Sandimmun – czy mogę spożywać alkohol?
Nie należy spożywać grejpfrutów ani pić soku grejpfrutowego podczas leczenia lekiem Sandimmun. Grejpfruty zawierają substancje, które mogą wpływać na metabolizm cyklosporyny w wątrobie, prowadząc do zwiększenia jej stężenia we krwi i nasilenia działań niepożądanych.
Spożywanie alkoholu jest niewskazane podczas terapii cyklosporyną. Lek zawiera etanol (alkohol) jako substancję pomocniczą (278 mg/ml), a dodatkowe spożycie alkoholu może nasilać jego działanie na ośrodkowy układ nerwowy oraz obciążać wątrobę. Pacjenci z chorobami wątroby, uzależnieniem od alkoholu, padaczką oraz kobiety w ciąży powinny szczególnie unikać alkoholu.
Ogólnie nie ma szczególnych ograniczeń dietetycznych związanych ze stosowaniem cyklosporyny, jednak zaleca się zbilansowaną dietę i odpowiednie nawodnienie organizmu. W przypadku wystąpienia podwyższonego stężenia lipidów we krwi (częste działanie niepożądane) lekarz może zalecić dietę niskotłuszczową.
Czy można stosować Sandimmun w okresie ciąży i karmienia piersią?
Doświadczenie ze stosowaniem leku Sandimmun podczas ciąży jest ograniczone. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że potencjalne korzyści dla matki wyraźnie przewyższają możliwe ryzyko dla płodu. Jeśli konieczne jest zastosowanie cyklosporyny u kobiety w ciąży, lekarz omówi z pacjentką szczegółowo możliwe ryzyko i korzyści związane z kontynuacją terapii.
Karmienie piersią nie jest zalecane podczas leczenia lekiem Sandimmun. Cyklosporyna przenika do mleka ludzkiego i może wpływać na dziecko karmione piersią. Kobiety przyjmujące cyklosporynę powinny zaprzestać karmienia piersią lub skonsultować się z lekarzem w sprawie alternatywnych metod żywienia dziecka.
Przed zastosowaniem leku Sandimmun kobiety w wieku rozrodczym powinny poinformować lekarza o planowanej lub podejrzewanej ciąży. Dodatkowo zawartość etanolu w preparacie (278 mg/ml) stanowi dodatkowe przeciwwskazanie lub wymaga szczególnej ostrożności u kobiet ciężarnych.
Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)
| Sandimmun - 50 mg/ml, Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (Ciclosporinum) |
