Prenessa

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Prenessa?

Peryndopryl, będący substancją czynną leku Prenessa, należy do grupy inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę (inhibitorów ACE). Leki z tej grupy działają poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co ułatwia sercu pompowanie krwi i prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Mechanizm działania peryndoprylu polega na hamowaniu enzymu odpowiedzialnego za przekształcanie angiotensyny I w angiotensynę II – substancję silnie zwężającą naczynia krwionośne.

Preparat Prenessa znajduje zastosowanie w trzech głównych obszarach terapeutycznych. Po pierwsze, jest wykorzystywany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Regularne stosowanie preparatu pozwala na utrzymanie ciśnienia krwi na odpowiednim poziomie, co zmniejsza obciążenie serca i naczyń krwionośnych, a także redukuje ryzyko poważnych powikłań sercowo-naczyniowych.

Po drugie, lek jest stosowany w terapii objawowej niewydolności serca – stanu, w którym mięsień sercowy nie jest w stanie pompować krwi w ilości wystarczającej do pokrycia potrzeb organizmu. W niewydolności serca dochodzi do osłabienia funkcji pompowej serca, co prowadzi do gromadzenia się płynów w organizmie, duszności i zmniejszenia tolerancji wysiłku. Inhibitory ACE, takie jak peryndopryl, wspomagają pracę osłabionego serca poprzez zmniejszenie oporu naczyniowego, co ułatwia wypompowywanie krwi.

Trzecim wskazaniem jest zastosowanie preparatu w profilaktyce incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów ze stabilną chorobą wieńcową. Dotyczy to osób, u których dochodzi do zmniejszenia lub zablokowania przepływu krwi do mięśnia sercowego, co może prowadzić do dławicy piersiowej czy zawału serca. Lek Prenessa zmniejsza ryzyko wystąpienia zawału serca i innych poważnych zdarzeń sercowych u pacjentów z tą chorobą, w tym u osób po przebytym zawale serca lub po operacjach poprawiających ukrwienie serca, takich jak pomostowanie aortalno-wieńcowe czy angioplastyka wieńcowa.

Działanie preparatu opiera się na długotrwałym i stabilnym obniżaniu ciśnienia tętniczego oraz zmniejszaniu obciążenia serca. Dzięki temu lek nie tylko łagodzi objawy związane z chorobami układu krążenia, ale również zapobiega ich długoterminowym konsekwencjom, takim jak niewydolność nerek, uszkodzenie naczyń krwionośnych mózgu czy postępujące uszkodzenie mięśnia sercowego. Preparat Prenessa dostępny jest w dwóch mocach – 4 mg i 8 mg – co pozwala na indywidualne dostosowanie dawkowania do potrzeb pacjenta i stopnia zaawansowania choroby.

Aktualna ulotka leku Prenessa

Jaki jest skład Prenessa, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu Prenessa jest peryndopryl w postaci soli z tert-butyloaminą. Preparat dostępny jest w dwóch mocach:

• Tabletki 4 mg: każda tabletka zawiera 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą, co odpowiada 3,338 mg czystego peryndoprylu
• Tabletki 8 mg: każda tabletka zawiera 8 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą, co odpowiada 6,68 mg czystego peryndoprylu

Substancje pomocnicze wchodzące w skład obu mocy preparatu są identyczne i obejmują:

• laktoza jednowodna – substancja wypełniająca, pacjenci z nietolerancją niektórych cukrów powinni skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem
• celuloza mikrokrystaliczna (E 460) – substancja wypełniająca
• sodu wodorowęglan – regulator kwasowości
• krzemionka koloidalna bezwodna – substancja przeciwzbrylająca
• magnezu stearynian (E 572) – substancja poślizgowa

Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabletce, co oznacza, że można uznać go za zasadniczo „niezawierający sodu". Tabletki 4 mg mają kształt podłużny, są białe, obustronnie wypukłe ze skośnie ściętymi krawędziami i rowkiem dzielącym po jednej stronie, umożliwiającym podział na równe dawki. Tabletki 8 mg są okrągłe, białe, lekko dwuwypukłe ze ściętymi krawędziami i rowkiem dzielącym po jednej stronie, pozwalającym na podział na połowy.

Jak dawkować Prenessa?

Co zrobić w przypadku przedawkowania Prenessa?

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Prenessa należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą, ewentualnie udać się do najbliższego szpitala lub oddziału ratunkowego.

Najbardziej charakterystycznym objawem przedawkowania peryndoprylu jest nagłe i znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego (niedociśnienie tętnicze). Może ono prowadzić do silnych zawrotów głowy, osłabienia, a nawet utraty przytomności. Inne objawy przedawkowania mogą obejmować:

• zaburzenia rytmu serca – przyspieszenie czynności serca (tachykardia) lub zwolnienie czynności serca (bradykardia)
• kołatanie serca – nieprzyjemne uczucie nieregularnego lub mocnego bicia serca
• przyspieszenie i pogłębienie oddechu (hiperwentylacja)
• zawroty głowy i uczucie wirowania
• niepokój i lęk
• kaszel

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku wystąpienia znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego zaleca się ułożenie pacjenta w pozycji leżącej z uniesieniem kończyn dolnych powyżej poziomu głowy i umieszczeniem niewielkiej poduszki pod głową. Taka pozycja poprawia dopływ krwi do mózgu i może pomóc w stabilizacji ciśnienia.

Nie należy wywoływać wymiotów bez wyraźnej zalecenia lekarza. Leczenie przedawkowania jest objawowe i wspomagające, a jego szczegóły zależą od nasilenia objawów oraz czasu, jaki upłynął od przyjęcia nadmiernej dawki. W niektórych przypadkach może być konieczne podanie dożylnych płynów lub leków podwyższających ciśnienie tętnicze.

Podczas kontaktu z personelem medycznym warto poinformować o liczbie przyjętych tabletek, przybliżonym czasie przyjęcia oraz innych lekach stosowanych jednocześnie, co pomoże w określeniu odpowiedniego postępowania terapeutycznego.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Prenessa – czy mogę spożywać alkohol?

Podczas stosowania preparatu Prenessa istotne jest zwrócenie uwagi na dietę oraz unikanie określonych substancji, które mogą wpływać na działanie leku lub nasilać działania niepożądane.

Posiłki i pora przyjmowania leku

Zaleca się przyjmowanie preparatu Prenessa przed posiłkiem, najlepiej rano na czczo. Pokarm może wpływać na wchłanianie peryndoprylu z przewodu pokarmowego, dlatego stosowanie leku przed jedzeniem zapewnia lepszą biodostępność substancji czynnej i bardziej przewidywalne działanie terapeutyczne.

Alkohol

Picie alkoholu podczas leczenia preparatem Prenessa może nasilać działanie hipotensyjne leku, prowadząc do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Może to objawiać się zawrotami głowy, osłabieniem, uczuciem „pustki" w głowie, a w skrajnych przypadkach omdleniami. Należy omówić z lekarzem możliwość spożywania alkoholu i przestrzegać jego zaleceń. Jeśli lekarz dopuści umiarkowane spożycie alkoholu, należy zachować szczególną ostrożność i obserwować reakcję organizmu.

Sól kuchenna i potas

Nie zaleca się stosowania zamiast zwykłej soli kuchennej preparatów zawierających potas ani przyjmowania suplementów potasu bez konsultacji z lekarzem. Peryndopryl może powodować zwiększenie stężenia potasu we krwi, a dodatkowa podaż tego pierwiastka może prowadzić do hiperkaliemii, co jest stanem potencjalnie niebezpiecznym dla zdrowia, szczególnie dla pracy serca.

Pacjenci stosujący dietę z ograniczeniem soli powinni poinformować o tym lekarza, ponieważ może to wpływać na skuteczność leczenia i wymagać dostosowania dawkowania lub dodatkowego monitorowania.

Leki dostępne bez recepty

Przed zastosowaniem jakichkolwiek leków dostępnych bez recepty należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą. Dotyczy to szczególnie leków stosowanych w przeziębieniu zawierających pseudoefedrynę lub fenylefrynę, które mogą podwyższać ciśnienie tętnicze i zmniejszać skuteczność preparatu Prenessa. Również niesteroidowe leki przeciwzapalne (takie jak ibuprofen czy diklofenak) oraz kwas acetylosalicylowy mogą wchodzić w interakcje z peryndoprylem.

Czy można stosować Prenessa w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża

Nie zaleca się stosowania preparatu Prenessa w okresie ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym planujące ciążę lub podejrzewające, że mogą być w ciąży, powinny niezwłocznie poinformować o tym lekarza.

We wczesnym okresie ciąży (pierwsze 3 miesiące) stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko dla rozwijającego się płodu. Lekarz zazwyczaj zaleci przerwanie stosowania preparatu Prenessa przed planowaną ciążą lub natychmiast po jej potwierdzeniu oraz przepisze alternatywny lek odpowiedni do stosowania w ciąży.

Po 3 miesiącu ciąży (drugi i trzeci trymestr) stosowanie peryndoprylu jest bezwzględnie przeciwwskazane. Leki z grupy inhibitorów ACE przyjmowane w tym okresie mogą poważnie zaszkodzić dziecku, prowadząc do:

• zaburzeń rozwoju nerek płodu
• zmniejszenia ilości płynu owodniowego (małowodzie)
• nieprawidłowego rozwoju kości czaszki
• niedociśnienia u noworodka
• niewydolności nerek u noworodka
• hiperkaliemii u noworodka

Jeśli pacjentka zaszła w ciążę podczas stosowania preparatu Prenessa, powinna natychmiast skontaktować się z lekarzem w celu zmiany leczenia na bezpieczniejsze.

Karmienie piersią

Nie zaleca się stosowania preparatu Prenessa podczas karmienia piersią. Brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania peryndoprylu do mleka kobiecego, jednak ze względu na potencjalne ryzyko dla niemowlęcia, szczególnie noworodka lub wcześniaka, lekarz zazwyczaj zaleci stosowanie alternatywnego leku o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa w okresie laktacji.

Kobiety karmiące piersią lub planujące karmienie piersią powinny poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem terapii preparatem Prenessa. Lekarz oceni stosunek korzyści do ryzyka i w razie potrzeby zaproponuje bezpieczniejszą alternatywę terapeutyczną, która umożliwi kontynuowanie karmienia piersią bez zagrożenia dla zdrowia dziecka.

Jakie są skutki uboczne Prenessa?

Czy mogę łączyć Prenessa z innymi lekami?

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)