Interakcje Viruzine Forte z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Pranobeks inozyny |
| Postać farmaceutyczna | Syrop, Tabletki |
| Podmiot odpowiedzialny | Przedsiębiorstwo Produkcji Farmaceutycznej HASCO-LEK S.A. |
| Kod ATC | J05AX05 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie |
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do stosowania. Szczególnie istotne jest poinformowanie o lekach wymienionych poniżej, gdyż mogą one wchodzić w interakcję z inozyny pranobeksu:
Allopurynol lub inne leki stosowane w leczeniu dny moczanowej: Ze względu na to, że inozyny pranobeks może powodować przemijające zwiększenie stężenia kwasu moczowego w surowicy i moczu, jednoczesne stosowanie z lekami przeciwdnawy wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania poziomu kwasu moczowego.
Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, w tym leki moczopędne: Dotyczy to preparatów takich jak furosemid, torasemid, kwas etakrynowy, hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid. Współstosowanie może wpływać na równowagę kwasu moczowego w organizmie i wymaga monitorowania.
Leki wpływające na układ immunologiczny: Szczególnie dotyczy to leków stosowanych po przeszczepieniu narządów (immunosupresyjnych). Inozyny pranobeks pobudza układ odpornościowy, co może teoretycznie interferować z działaniem leków hamujących odporność. Pacjenci po przeszczepieniach powinni bezwzględnie skonsultować stosowanie leku z lekarzem.
Azydotymidyna (AZT): Lek stosowany w terapii AIDS. Możliwa jest interakcja z inozyny pranobeksu, dlatego pacjenci przyjmujący azydotymidynę powinni być pod szczególnym nadzorem lekarza.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek nie powinni przyjmować leku bez zalecenia lekarza. W przypadku syropu zawierającego glikol propylenowy, szczególną ostrożność należy zachować przed podaniem dziecku w wieku poniżej 5 lat, zwłaszcza gdy dziecko przyjmuje inne leki zawierające glikol propylenowy lub alkohol. Lekarz może zdecydować o przeprowadzeniu dodatkowych badań u takich pacjentów.
W przypadku długotrwałego leczenia (3 miesiące lub dłużej), lekarz zaleci regularne badania kontrolne krwi oraz będzie kontrolować czynność nerek i wątroby, ponieważ podczas długotrwałej terapii mogą tworzyć się kamienie nerkowe.
