Interakcje Uldiulan z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Podawanie chlortalidonu może wpływać na działanie następujących produktów leczniczych lub substancji.

Skojarzenia niezalecane:

• Lit (lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych) – jednoczesne podawanie chlortalidonu z litem może prowadzić, poprzez zmniejszenie wydalania litu, do nasilenia kardio- i neurotoksycznego działania litu. Jeżeli podanie leków moczopędnych jest nieuniknione, konieczne jest bardzo dokładne kontrolowanie stężenia litu we krwi oraz dostosowanie dawki

Skojarzenia, przy których należy zachować ostrożność:

• Substancje wywołujące nieregularne tętno (torsade de pointes) – leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, leki przeciwpsychotyczne (fenotiazyny, benzamidy, butyrofenony), beprydil, cyzapryd, erytromycyna dożylnie, halofantryna, mizolastyna, pentamidyna, sparfloksacyna, moksyfloksacyna. Zwiększone ryzyko arytmii komorowych, szczególnie z powodu niedoboru potasu
• Inhibitory ACE (np. kaptopryl, enalapril) – na początku leczenia ryzyko znacznego spadku ciśnienia krwi i pogorszenia czynności nerek. Zaleca się przerwanie leczenia moczopędnego na 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem ACE
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. indometacyna, kwas acetylosalicylowy), inhibitory COX-2, salicylany – mogą zmniejszać przeciwnadciśnieniowe i moczopędne działanie chlortalidonu. U pacjentów z hipowolemią jednoczesne stosowanie może prowadzić do ostrej niewydolności nerek
• Leki moczopędne wydalające potas (np. furosemid), glikokortykosteroidy, ACTH, karbenoksolon, penicylina G, salicylan, środki przeczyszczające, amfoterycyna B pozajelitowo – zwiększone ryzyko utraty potasu i zaburzeń równowagi elektrolitowej
• Inne leki moczopędne i przeciwnadciśnieniowe, azotany, barbiturany, fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, alkohol – działanie przeciwnadciśnieniowe preparatu może być wzmocnione
• Glikozydy nasercowe (preparaty naparstnicy) – podczas leczenia chlortalidonem może wystąpić niedobór potasu i magnezu we krwi, co zwiększa wrażliwość mięśnia sercowego na glikozydy nasercowe i ich działania niepożądane

Następujące skojarzenia mogą powodować interakcje:

• Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe – działanie tych leków może być osłabione przy jednoczesnym stosowaniu chlortalidonu. Może być konieczne dostosowanie dawki
• Niedepolaryzujące środki zwiotczające mięśnie (pochodne kurary) – działanie może być wzmocnione lub wydłużone przez chlortalidon
• Allopurynol – chlortalidon może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol
• Amantadyna – chlortalidon może zwiększać ryzyko działań niepożądanych powodowanych przez amantadynę
• Beta-adrenolityki, diazoksyd – zwiększone ryzyko wystąpienia wysokiego stężenia cukru we krwi (hiperglikemii)
• Cytostatyki (cyklofosfamid, fluorouracyl, metotreksat) – chlortalidon może zmniejszać wydalanie przez nerki leków cytotoksycznych, nasilając ich toksyczny wpływ na szpik kostny
• Sole wapnia, witamina D – jednoczesne podawanie nasila wzrost stężenia wapnia w surowicy z powodu hamowania wydalania z moczem
• Leki przeciwcholinergiczne (atropina, biperyden) – biodostępność diuretyków tiazydowych może być zwiększona
• Cyklosporyna – jednoczesne leczenie może zwiększać ryzyko podwyższenia stężenia kwasu moczowego we krwi i powikłań typu dny moczanowej