Interakcje Temozolomide Glenmark z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Temozolomid |
| Postać farmaceutyczna | Kapsułki twarde |
| Podmiot odpowiedzialny | Glenmark Pharmaceuticals s.r.o. |
| Kod ATC | L01AX03 |
| Procedura | MRP |
| Kategorie |
Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Dotyczy to zarówno leków wydawanych na receptę, jak i preparatów dostępnych bez recepty, suplementów diety oraz produktów ziołowych.
Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wpływające na funkcję wątroby i nerek, ponieważ mogą one modyfikować metabolizm temozolomidu. Równoczesne stosowanie innych leków immunosupresyjnych lub cytostatycznych może nasilić działanie mielosupresyjne i zwiększyć ryzyko ciężkich powikłań hematologicznych.
Pacjenci z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym podczas 42-dniowego schematu leczenia skojarzonego z radioterapią otrzymują dodatkowo leki zapobiegające zapaleniu płuc wywołanemu przez Pneumocystis jirovecii (PCP). Lekarz samodzielnie zadecyduje o wyborze odpowiedniego schematu profilaktyki przeciwinfekcyjnej, uwzględniając możliwe interakcje z temozolomidem.
W celu zapobiegania nudnościom i wymiotom lekarz może przepisać leki przeciwwymiotne do stosowania przed i/lub po przyjęciu temozolomidu. Pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli stosuje już jakiekolwiek leki przeciwwymiotne, aby uniknąć nadmiernego dawkowania lub niepożądanych interakcji.
Szczególną uwagę należy zwrócić na leki wpływające na układ krzepnięcia krwi, takie jak aspiryna, niesteroidowe leki przeciwzapalne czy antykoagulanty. Ze względu na ryzyko trombocytopenii wywołanej temozolomidem, równoczesne stosowanie leków przeciwzakrzepowych może zwiększać ryzyko krwawień i wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia.
Pacjenci nie powinni samodzielnie przyjmować żadnych nowych leków, w tym pozornie niewinnych preparatów przeciwbólowych czy witamin, bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem prowadzącym. Każda modyfikacja farmakoterapii wymaga indywidualnej oceny w kontekście trwającego leczenia przeciwnowotworowego.
