Interakcje Shingrix z innymi lekami

Przed zastosowaniem szczepionki Shingrix należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, w tym o lekach wydawanych bez recepty, suplementach diety oraz o innych niedawno otrzymanych szczepionkach. Jest to istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa szczepienia i uniknięcia potencjalnych interakcji.

Jednoczesne podawanie z innymi szczepionkami:

Szczepionka Shingrix może być bezpiecznie podawana w tym samym czasie co inne szczepionki. Badania kliniczne wykazały, że jednoczesne podawanie nie wpływa negatywnie na odpowiedź immunologiczną na poszczególne szczepionki. Szczepionki, które mogą być podawane równocześnie z Shingrix, obejmują:

• Szczepionka przeciw grypie sezonowej (inaktywowana, bez adiuwantu)
• 23-walentna polisacharydowa szczepionka przeciwko pneumokokom (PPSV23)
• 13-walentna skoniugowana szczepionka przeciw pneumokokom (PCV13)
• Szczepionka przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi (bezkomórkowa) o zmniejszonej zawartości antygenów (dTpa)
• Szczepionka mRNA przeciw COVID-19
• Szczepionka przeciw syncytialnemu wirusowi oddechowemu (RSV) (rekombinowana, z adiuwantem)

Przy jednoczesnym podawaniu szczepionek każdą ze szczepionek należy wstrzyknąć w inne miejsce, najlepiej w przeciwne ramiona lub w różne obszary tego samego ramienia, zachowując odpowiednią odległość między miejscami wstrzyknięć.

Zwiększone ryzyko działań niepożądanych przy jednoczesnym szczepieniu:

Należy mieć na uwadze, że prawdopodobieństwo wystąpienia niektórych działań niepożądanych może być zwiększone przy jednoczesnym podawaniu określonych szczepionek. Przy jednoczesnym podaniu 23-walentnej polisacharydowej szczepionki przeciwko pneumokokom częściej mogą występować gorączka i dreszcze. Z kolei przy jednoczesnym podaniu szczepionki mRNA przeciw COVID-19 może być większe prawdopodobieństwo wystąpienia dreszczy, uczucia zmęczenia, gorączki, dolegliwości żołądkowych i trawiennych (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha), bólu głowy, bólu mięśni oraz bólu stawów.

Leki immunosupresyjne i immunomodulujące:

Pacjenci przyjmujący leki osłabiające układ odpornościowy (kortykosteroidy w wysokich dawkach, leki cytostatyczne, leki biologiczne, inhibitory kinaz) lub pacjenci po przeszczepieniu narządów powinni szczególnie dokładnie omówić z lekarzem kwestię szczepienia. Chociaż szczepionka Shingrix jest wskazana właśnie u osób z osłabioną odpornością, lekarz może zdecydować o optymalnym momencie podania szczepionki w zależności od rodzaju i intensywności stosowanej terapii immunosupresyjnej. Leki te nie stanowią przeciwwskazania do szczepienia, ale mogą wpływać na odpowiedź immunologiczną na szczepionkę.

Inne leki:

Nie przeprowadzono szczegółowych badań interakcji szczepionki Shingrix z lekami stosowanymi w terapii chorób przewlekłych. Ogólnie szczepionki nieżywe, takie jak Shingrix, nie wykazują istotnych interakcji z większością leków. Niemniej jednak zawsze warto poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, szczególnie jeśli są to leki wpływające na układ odpornościowy, krzepnięcie krwi lub leki o wąskim indeksie terapeutycznym.

Wcześniejsze szczepienie żywą szczepionką przeciw półpaścowi:

Szczepionka Shingrix może być podana pacjentom, którzy byli wcześniej zaszczepieni żywą atenuowaną szczepionką przeciwko półpaścowi. Nie ma konieczności zachowywania określonego odstępu czasu między tymi szczepieniami, chociaż zaleca się konsultację z lekarzem w celu ustalenia optymalnego czasu podania szczepionki Shingrix.

Zaburzenia krzepnięcia:

Pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe (antykoagulanty) lub przeciwpłytkowe powinni poinformować o tym lekarza przed szczepieniem. U osób z zaburzeniami krzepnięcia lub przyjmujących leki wpływające na krzepnięcie krwi istnieje zwiększone ryzyko krwawienia lub tworzenia się krwiaka w miejscu wstrzyknięcia. Lekarz może zastosować odpowiednie środki ostrożności, takie jak dłuższy ucisk miejsca wkłucia po podaniu szczepionki.