Dawkowanie Rivastigmine Hexal - jak stosować?

Dawkowanie preparatu Rivastigmine HEXAL powinno być ustalane przez lekarza, który regularnie monitoruje reakcję pacjenta na leczenie oraz masę ciała. Ogólna zasada polega na rozpoczęciu terapii od najmniejszej dawki i stopniowym jej zwiększaniu w celu minimalizacji ryzyka działań niepożądanych, takich jak nudności czy wymioty.

Dawka początkowa wynosi zazwyczaj 1,5 mg dwa razy na dobę (rano i wieczorem), przyjmowana z posiłkiem. Jeśli pacjent dobrze toleruje tę dawkę przez co najmniej dwa tygodnie, można ją zwiększyć do 3 mg dwa razy na dobę. Kolejne zwiększenie do 4,5 mg dwa razy na dobę, a następnie do 6 mg dwa razy na dobę możliwe jest po minimum dwóch tygodniach stosowania poprzedniej dawki, pod warunkiem dobrej tolerancji.

Dawka podtrzymująca może wynosić od 3 mg do 6 mg dwa razy na dobę. Zalecana maksymalna dawka dobowa to 6 mg dwa razy na dobę. Pacjent powinien kontynuować leczenie przy największej dobrze tolerowanej dawce, aby uzyskać maksymalne działanie lecznicze. Skuteczność terapii wymaga regularnej weryfikacji przez lekarza, szczególnie u pacjentów otrzymujących dawki mniejsze niż 3 mg dwa razy na dobę.

Sposób podawania kapsułek: należy połykać je w całości, popijając płynem, bez rozgryzania ani otwierania. Kapsułki należy przyjmować dwa razy dziennie wraz z jedzeniem (rano i wieczorem).

Sposób podawania roztworu doustnego: przepisaną dawkę należy pobrać za pomocą dołączonej strzykawki dozującej, a następnie można ją połknąć bezpośrednio ze strzykawki lub połączyć z niewielką ilością wody. Roztwór należy przyjmować dwa razy dziennie z posiłkami. Szczegółowa instrukcja użycia strzykawki znajduje się w ulotce.

Wznowienie leczenia: jeśli przerwano przyjmowanie leku na dłużej niż trzy dni, wznowienie terapii należy rozpocząć od dawki 1,5 mg dwa razy na dobę, a następnie stopniowo zwiększać dawkę według powyższego schematu.

Szczególne populacje pacjentów: u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie ma konieczności dostosowywania dawki, jednak zaleca się ostrożne ustalanie wielkości dawki ze względu na możliwość zwiększonej ekspozycji na lek. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie przeprowadzono badań, ale rywastygminę można stosować pod warunkiem ścisłego monitorowania. Pacjenci z masą ciała poniżej 50 kg mogą doświadczać większej liczby działań niepożądanych.

Dzieci i młodzież: stosowanie rywastygminy u dzieci i młodzieży nie jest właściwe w leczeniu choroby Alzheimera.