Skutki uboczne Raloxifene Teva

Jak każdy lek, Raloxifene Teva może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość obserwowanych działań niepożądanych miała łagodny przebieg i zazwyczaj nie wymagała przerwania leczenia.

Do najistotniejszych klinicznie działań niepożądanych należą incydenty zakrzepowo-zatorowe w układzie żylnym, które występowały u mniej niż 1% leczonych pacjentek.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentek):

• Uderzenia gorąca (rozszerzenie naczyń) – szczególnie w pierwszych 6 miesiącach leczenia
• Objawy grypopodobne
• Objawy żołądkowo-jelitowe: nudności, wymioty, ból brzucha, niestrawność
• Zwiększone ciśnienie tętnicze krwi

Często (u nie więcej niż 1 na 10 pacjentek):

• Bóle głowy, w tym migrenowe
• Kurcze mięśni kończyn dolnych
• Obrzęki dłoni, stóp i nóg (obrzęki obwodowe)
• Kamica żółciowa
• Wysypka
• Łagodne dolegliwości w obrębie piersi: ból, powiększenie i tkliwość

Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 pacjentek):

• Zakrzepica żył głębokich
• Zatorowość płucna
• Zakrzepica żył siatkówki
• Zakrzepowe zapalenie żył powierzchownych
• Powstanie zakrzepu krwi w tętnicy (np. udar mózgu, w tym zwiększone ryzyko zgonu z powodu udaru)
• Zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia)

W badaniach klinicznych odnotowano, że częstość występowania rozszerzenia naczyń (uderzeń gorąca) była umiarkowanie większa u pacjentek przyjmujących raloksyfen w porównaniu z placebo. Rzadko obserwowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi.

W badaniu RUTH (z udziałem kobiet po menopauzie z udokumentowaną chorobą niedokrwienną serca) stwierdzono zwiększoną liczbę zgonów na skutek udaru wśród kobiet przyjmujących raloksyfen – 2,2 na 1000 kobiet rocznie w porównaniu do 1,5 na 1000 w grupie placebo.

Ważne informacje dotyczące bezpieczeństwa: Nie obserwowano rozrostu błony śluzowej macicy. Każde krwawienie z dróg rodnych podczas stosowania raloksyfenu jest nieoczekiwane i wymaga dokładnego zbadania przez specjalistę. Najczęstsze przyczyny to zanik endometrium oraz łagodne polipy endometrium (0,9% vs 0,3% w grupie placebo).