Interakcje Raloxifene Teva z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania Raloxifene Teva należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do przyjmowania.

Leki wymagające szczególnej uwagi:

• Glikozydy naparstnicy – w badaniach wykazano niewielkie (mniej niż 5%) zwiększenie maksymalnego stężenia digoksyny, jednak bez wpływu na wartość pola pod krzywą stężeń
• Doustne leki przeciwzakrzepowe (warfaryna i inne pochodne kumaryny) – może zaistnieć konieczność dostosowania dawki przez lekarza, należy kontrolować czas protrombinowy. Obserwowano umiarkowane skrócenie czasu protrombinowego. Jeśli raloksyfen został podany pacjentkom już przyjmującym leki przeciwzakrzepowe, wydłużenie czasu protrombinowego może wystąpić dopiero po kilku tygodniach
• Cholestyrami na (i inne żywice anionowymienne) – nie należy stosować jednocześnie, ponieważ w znacznym stopniu hamują wchłanianie i krążenie wątrobowo-jelitowe raloksyfenu
• Ampicylina – może zmniejszać maksymalne stężenia raloksyfenu, jednak całkowita ilość wchłoniętego leku i szybkość eliminacji nie ulegają zmianie, więc leki mogą być stosowane jednocześnie

Leki, które można bezpiecznie łączyć z raloksyfenem:

• Paracetamol
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, naproksen)
• Doustne antybiotyki
• Antagoniści receptora H1 lub H2
• Benzodiazepiny
• Leki zobojętniające zawierające węglan wapnia, wodorotlenek glinu i wodorotlenek magnezu

Raloksyfen nie wpływa na farmakokinetykę metyloprednizolonu. W badaniach in vitro nie wpływa na wiązanie warfaryny, fenytoiny ani tamoksyfenu.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania raloksyfenu i estrogenów podawanych ogólnie ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa takiego połączenia. W badaniach klinicznych zezwolono na jednoczesne stosowanie dopochwowych produktów estrogenowych w razie konieczności leczenia zmian atroficznych błony śluzowej pochwy – nie odnotowano zwiększenia potrzeby ich stosowania w porównaniu z placebo.

Raloksyfen w umiarkowanym stopniu zwiększa stężenia globulin wiążących hormony (SHBG, TBG, CBG), co prowadzi do zwiększenia całkowitych stężeń hormonów, jednak nie wpływa na stężenie frakcji wolnej hormonów.