Interakcje Plenadren z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektóre leki mogą wpływać na metabolizm hydrokortyzonu, co może wymagać dostosowania dawki Plenadrenu.

Leki zmniejszające stężenie kortyzolu we krwi (induktory enzymu CYP 3A4):

• Silne induktory: fenytoina, ryfabutyna, karbamazepina, barbiturany, ryfampicyna, ziele dziurawca
• Słabsze induktory: leki antyretrowirusowe efawirenz i newirapina

Te leki mogą zwiększyć klirens kortyzolu, skrócić okres półtrwania i obniżyć poziom kortyzolu we krwi. Może być konieczne zwiększenie dawki Plenadrenu.

Leki zwiększające stężenie hydrokortyzonu we krwi (inhibitory enzymu CYP 3A4):

• Ketokonazol, itrakonazol, posakonazol, worykonazol (leki przeciwgrzybicze)
• Erytromycyna, telitromycyna, klarytromycyna (antybiotyki)
• Rytonawir (lek antyretrowirusowy)
• Sok grejpfrutowy

Te leki mogą hamować metabolizm hydrokortyzonu i podwyższać jego stężenie we krwi. W przypadku długotrwałego profilaktycznego stosowania któregokolwiek z wymienionych antybiotyków należy rozważyć dostosowanie dawki.

Inne istotne interakcje:

• Mifepryston (środek aborcyjny) – przez 3-4 dni po jego podaniu działanie kortykosteroidów może być osłabione
• Leki wpływające na motorykę żołądka – u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze wpływające na tempo opróżniania żołądka należy monitorować odpowiedź kliniczną

Czynność tarczycy:

Pacjentów z niewydolnością nadnerczy należy monitorować pod kątem zaburzeń czynności tarczycy, gdyż zarówno nadczynność, jak i niedoczynność tarczycy mogą znacząco wpływać na stopień ekspozycji ustrojowej na podany hydrokortyzon. Może być konieczne dostosowanie dawki Plenadrenu.

Zakażenia retrowirusami (np. HIV):

U pacjentów z niewydolnością nadnerczy i współistniejącym zakażeniem retrowirusami, takimi jak HIV, konieczne jest staranne dostosowanie dawki ze względu na potencjalne interakcje z lekami antyretrowirusowymi.