Dawkowanie Paclitaxel Kabi - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Paklitaksel |
| Postać farmaceutyczna | Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. |
| Kod ATC | L01CD01 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Paclitaxel Kabi jest podawany wyłącznie drogą dożylną przez fachowy personel medyczny w warunkach szpitalnych. Przed rozpoczęciem infuzji paklitakselu pacjent otrzymuje premedykację w celu minimalizacji reakcji alergicznych – leki te mogą być podawane w postaci tabletek lub infuzji dożylnej.
Preparat podaje się w postaci infuzji dożylnej przez zestaw z filtrem wewnętrznym z mikroporowatą membraną o średnicy porów ≤0,22 μm. Czas trwania infuzji wynosi 3 lub 24 godziny, w zależności od rodzaju nowotworu i protokołu leczenia. Zwykle lek podaje się co 2 lub 3 tygodnie, chyba że lekarz zaleci inny schemat.
Dawkowanie indywidualne ustala lekarz na podstawie:
- Rodzaju i stopnia zaawansowania nowotworu
- Wyników badań krwi, szczególnie liczby granulocytów obojętnochłonnych
- Stanu ogólnego pacjenta i czynności wątroby
- Wcześniejszego leczenia i jego tolerancji
- Stosowania w monoterapii czy w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi
Przed każdym cyklem leczenia lekarz wykonuje badanie krwi, aby sprawdzić liczbę krwinek białych. U pacjentów z rakiem jajnika, rakiem piersi lub rakiem płuca wyjściowa liczba granulocytów obojętnochłonnych musi wynosić co najmniej 1,5 × 10⁹/l. U pacjentów z mięsakiem Kaposi'ego próg ten wynosi 1,0 × 10⁹/l.
W przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych, takich jak neuropatia obwodowa (drętwienie, mrowienie rąk i nóg), lekarz może zmniejszyć dawkę leku. Podobnie u pacjentów z zapaleniem błony śluzowej jamy ustnej w przebiegu mięsaka Kaposi'ego może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki.
Lekarz poinformuje pacjenta o liczbie planowanych cykli leczenia. Rozcieńczony roztwór do infuzji przygotowywany jest bezpośrednio przed podaniem przez odpowiednio przeszkolony personel medyczny w warunkach aseptycznych, z wykorzystaniem 5% roztworu glukozy, 0,9% roztworu chlorku sodu lub innych odpowiednich rozcieńczalników do uzyskania stężenia od 0,3 do 1,2 mg/ml.
