Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Chlorek potasu, Chlorek sodu, Dwuwodny chlorek wapnia, Dwuwodny cytrynian sodu, Sześciowodny chlorek magnezu, Trójwodny octan sodu |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Fresenius Kabi Polska Sp. z o.o. |
| Kod ATC | B05BB01 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie | Płyny infuzyjne i odżywcze - żywienie pozajelitowe |
Dawkowanie Optilyte - jak stosować?
Optilyte jest lekiem podawanym wyłącznie przez personel medyczny w warunkach szpitalnych. Pacjent nie może stosować tego leku samodzielnie. Lek podawany jest dożylnie w formie infuzji.
Dawkowanie u dorosłych, pacjentów w podeszłym wieku i młodzieży:
Szybkość infuzji zależy od stanu klinicznego pacjenta. Zalecana szybkość podawania to 3 ml/kg masy ciała na godzinę (co odpowiada 210 ml/godzinę dla pacjenta o masie ciała 70 kg). Maksymalna dawka dobowa zależy od indywidualnego zapotrzebowania pacjenta na płyny i elektrolity, jednak nie powinna przekraczać 40 ml/kg masy ciała.
Dawkowanie u dzieci:
Dawkowanie u pacjentów pediatrycznych zależy od masy ciała i ustalone jest na podstawie schematu całkowitego zapotrzebowania na płyny:
- Do 10 kg masy ciała: 100 ml/kg mc./24 godziny
- Od 10 do 20 kg masy ciała: 1000 ml + (50 ml/kg mc. powyżej 10 kg)/24 godziny
- Powyżej 20 kg masy ciała: 1500 ml + (20 ml/kg mc. powyżej 20 kg)/24 godziny
Szybkość infuzji u dzieci zależy również od masy ciała:
- Do 10 kg: 6 do 8 ml/kg mc./godzinę
- Od 10 do 20 kg: 4 do 6 ml/kg mc./godzinę
- Powyżej 20 kg: 2 do 4 ml/kg mc./godzinę
Przy obliczaniu objętości leku Optilyte należy uwzględnić wszystkie inne płyny otrzymywane przez pacjenta, zarówno drogą pozajelitową (dożylną), jak i dojelitową (doustną). W niektórych sytuacjach klinicznych może być konieczne ograniczenie całkowitej objętości infuzji roztworów izotonicznych oraz – jeśli istnieje ryzyko hipoglikemii – uwzględnienie zapotrzebowania na glukozę w stężeniu 1-2,5%.
Ostateczną decyzję dotyczącą dawkowania podejmuje lekarz prowadzący na podstawie aktualnej wiedzy medycznej, stanu klinicznego pacjenta, wyników badań laboratoryjnych oraz indywidualnego zapotrzebowania na płyny i elektrolity.
