Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaEnoksaparyna sodowa
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań
Podmiot odpowiedzialnySciencePharma Sp. z o.o.
Kod ATCB01AB05
ProceduraNAR
KategorieLeki hematologiczne - choroby krwi i układu krwiotwórczego, Leki zapobiegające zawałowi serca oraz stosowane po ataku

Dawkowanie Neoparin Forte - jak stosować?

Dawkowanie leku zależy od wskazania klinicznego, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek. Lek podawany jest zazwyczaj we wstrzyknięciach podskórnych w okolicę brzucha, z dala od pępka (co najmniej 5 cm). Nie należy podawać leku domięśniowo. W niektórych sytuacjach klinicznych (zawał serca, dializa) stosuje się podanie dożylne lub do linii tętniczej dializatora.

W leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej:

  • Dawka 150 j.m. na kilogram masy ciała raz na dobę podskórnie
  • Alternatywnie: 100 j.m. na kilogram masy ciała dwa razy na dobę podskórnie
  • U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lekarz może zmniejszyć dawkę

Dawkowanie dla postaci 12 000 j.m./0,8 ml: Ta moc jest przeznaczona dla pacjentów o masie ciała około 80 kg (przy schemacie 150 j.m./kg raz na dobę) lub 60 kg (przy schemacie 100 j.m./kg dwa razy na dobę).

Dawkowanie dla postaci 15 000 j.m./1 ml: Ta moc jest przeznaczona dla pacjentów o masie ciała około 100 kg (przy schemacie 150 j.m./kg raz na dobę) lub 75 kg (przy schemacie 100 j.m./kg dwa razy na dobę).

W profilaktyce zakrzepowej po zabiegach chirurgicznych lub w czasie hospitalizacji:

  • Pacjenci z umiarkowanym ryzykiem: 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę
  • Pacjenci z wysokim ryzykiem: 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę
  • Pierwszą dawkę podaje się zazwyczaj 2 lub 12 godzin przed zabiegiem
  • U pacjentów hospitalizowanych z powodu ostrej choroby z ograniczoną mobilnością standardowa dawka to 4000 j.m. raz na dobę

W ostrych zespołach wieńcowych:

Niestabilna dławica piersiowa i zawał bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI):

  • 100 j.m. na kilogram masy ciała co 12 godzin podskórnie
  • Stosować w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym

Zawał z uniesieniem odcinka ST (STEMI) u osób poniżej 75. roku życia:

  • Dawka początkowa: 3000 j.m. (30 mg) dożylnie jednorazowo
  • Jednocześnie: 100 j.m. na kilogram masy ciała podskórnie
  • Następnie: 100 j.m. na kilogram masy ciała podskórnie co 12 godzin

Zawał STEMI u osób w wieku 75 lat i starszych:

  • Nie podaje się dawki dożylnej
  • 75 j.m. na kilogram masy ciała podskórnie co 12 godzin
  • Maksymalna dawka w pierwszych dwóch wstrzyknięciach: 7500 j.m. (75 mg)

U pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) lekarz może zadecydować o podaniu dodatkowej dawki dożylnie przed zabiegiem, jeśli od ostatniego wstrzyknięcia podskórnego upłynęło więcej niż 8 godzin.

W hemodializie:

  • 100 j.m. na kilogram masy ciała do linii tętniczej dializatora na początku sesji
  • W razie potrzeby można podać dodatkową dawkę 50-100 j.m./kg

Sposób podawania wstrzyknięcia podskórnego:

  • Pacjent powinien siedzieć lub leżeć w wygodnej pozycji
  • Wybrać miejsce na brzuchu z lewej lub prawej strony, co najmniej 5 cm od pępka
  • Naprzemiennie zmieniać stronę przy kolejnych wstrzyknięciach
  • Uchwycić fałd skóry między kciukiem a palcem wskazującym
  • Wprowadzić igłę pionowo (pod kątem 90°) na całą jej długość
  • Wcisnąć tłoczek, trzymając cały czas fałd skóry
  • Wyjąć igłę prosto, nie zwalniając nacisku na tłok (w strzykawkach z systemem zabezpieczającym)
  • Nie pocierać miejsca wstrzyknięcia

Nie należy usuwać bańki powietrza ze strzykawki przed podaniem – może to prowadzić do utraty części dawki. Każda ampułko-strzykawka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku.

Przydatne zasoby