Interakcje Myfenax z innymi lekami

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Mykofenolan mofetylu może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na skuteczność terapii lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Leki, których nie należy stosować jednocześnie z mykofenolanem mofetylu:

• Azatiopryna – nie należy podawać mykofenolanu mofetylu jednocześnie z azatiopryną, gdyż nie prowadzono badań dotyczących wpływu takiego skojarzenia leków

Leki wymagające szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu:

Acyklowir i walacyklowir: Podczas jednoczesnego podawania mykofenolanu mofetylu i acyklowiru obserwowano większe stężenia acyklowiru w osoczu. U chorych z zaburzeniami czynności nerek możliwe jest dalsze zwiększenie stężenia obu leków ze względu na konkurowanie o sekrecję cewkową.

Leki zobojętniające sok żołądkowy i inhibitory pompy protonowej: Zaobserwowano zmniejszenie narażenia na kwas mykofenolowy przy jednoczesnym stosowaniu leków zobojętniających (takich jak wodorotlenek magnezu i glinu) oraz inhibitorów pompy protonowej (lanzoprazol, pantoprazol). Nie stwierdzono jednak istotnych różnic w odsetku odrzucania przeszczepu.

Cholestyramina: Jednoczesne podawanie cholestyraminy zmniejsza wartość AUC dla kwasu mykofenolowego o około 40%, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności mykofenolanu mofetylu. Należy zachować ostrożność przy łączeniu tych leków.

Cyklosporyna A: Cyklosporyna wpływa na krążenie jelitowo-wątrobowe kwasu mykofenolowego, co skutkuje zmniejszeniem ekspozycji na MPA o 30-50% u biorców przeszczepionej nerki. Po zaprzestaniu stosowania cyklosporyny należy spodziewać się zwiększenia AUC dla MPA o około 30%. Należy zachować ostrożność przy zmianie leczenia z cyklosporyny na inne leki immunosupresyjne (takrolimus, syrolimus, belatacept) lub odwrotnie.

Antybiotyki: Antybiotyki eliminujące bakterie produkujące β-glukuronidazę w jelitach (aminoglikozydy, cefalosporyny, fluorochinolony, penicyliny) mogą zaburzać krążenie jelitowo-wątrobowe kwasu mykofenolowego i prowadzić do zmniejszenia jego ogólnoustrojowej ekspozycji:

• Cyprofloksacyna lub amoksycylina z kwasem klawulanowym: Zgłaszano zmniejszenie stężenia minimalnego MPA o około 50% u biorców przeszczepionej nerki. Efekt ten zmniejsza się w miarę kontynuowania antybiotykoterapii i ustępuje w ciągu kilku dni po jej zakończeniu. Zasadniczo nie są konieczne zmiany dawkowania, ale należy prowadzić ścisłą obserwację kliniczną
• Norfloksacyna i metronidazol: Skojarzenie norfloksacyny z metronidazolem skutkowało zmniejszeniem ekspozycji MPA o około 30%
• Trimetoprim/sulfametoksazol: Nie obserwowano wpływu na biodostępność MPA

Leki wpływające na glukuronidację:

• Izawukonazol: Obserwowano zwiększenie ekspozycji na MPA o 35% przy jednoczesnym podawaniu izawukonazolu
• Telmisartan: Jednoczesne stosowanie skutkowało zmniejszeniem stężeń MPA o około 30%. Nie zauważono jednak klinicznych skutków tej interakcji

Gancyklowir i walgancyklowir: Jednoczesne podanie może spowodować zwiększenie stężenia MPAG i gancyklowiru w surowicy ze względu na konkurowanie o wydzielanie cewkowe. U chorych z zaburzeniami czynności nerek należy dokładnie przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania gancyklowiru.

Doustne środki antykoncepcyjne: Jednoczesne podanie mykofenolanu mofetylu nie wpływa istotnie klinicznie na farmakodynamikę ani farmakokinetykę doustnych środków antykoncepcyjnych. Przez kolejne 3 cykle menstruacyjne mykofenolan mofetylu nie wpływał na hamowanie owulacji.

Ryfampicyna: U pacjentów nie przyjmujących również cyklosporyny, jednoczesne podawanie ryfampicyny powoduje zmniejszoną o 18-70% ekspozycję na MPA. W razie równoczesnego podawania ryfampicyny należy monitorować ekspozycję MPA i odpowiednio dostosować dawkę mykofenolanu mofetylu.

Sewelamer: W razie jednoczesnego podawania obserwowano zmniejszenie wartości Cmax i AUC MPA o odpowiednio 30% i 25%. Zaleca się podawanie mykofenolanu mofetylu przynajmniej jedną godzinę przed zażyciem lub trzy godziny po przyjęciu sewelameru.

Takrolimus: U pacjentów po przeszczepieniu wątroby stwierdzono zwiększenie wartości AUC dla takrolimusu o około 20% po wielokrotnym podaniu mykofenolanu mofetylu. U pacjentów po przeszczepieniu nerki mykofenolan mofetylu nie wpływa na stężenie takrolimusu.

Żywe szczepionki: Nie należy stosować żywych szczepionek u chorych leczonych mykofenolanem mofetylu ze względu na zaburzoną odpowiedź immunologiczną. Wytwarzanie przeciwciał w odpowiedzi na inne szczepionki może być zmniejszone. Szczepienie przeciwko wirusowi grypy może być korzystne.

Syrolimus: Nie określono stosunku ryzyka do korzyści dla skojarzonego stosowania mykofenolanu mofetylu z syrolimusem.

Ze względu na liczne możliwe interakcje, kluczowe jest poinformowanie lekarza o wszystkich stosowanych lekach, w tym preparatach dostępnych bez recepty, suplementach diety i produktach ziołowych.