Skutki uboczne Lumigan

Jak każdy lek, Lumigan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych dotyczy oczu, ma nasilenie łagodne do umiarkowanego i zwykle nie wymaga przerwania leczenia.

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Przekrwienie spojówek (zaczerwienienie oczu) – najczęstsze działanie niepożądane występujące u około 24-44% pacjentów, zwykle o charakterze śladowym do łagodnego, niezapalnym
• Periorbitopatia po zastosowaniu analogu prostaglandyn (PAP) – utrata tkanki tłuszczowej w okolicy oka mogąca prowadzić do pogłębienia bruzdy powieki, zapadnięcia oczu, opadania górnych powiek (ptoza), napięcia skóry wokół oka oraz zwiększenia widoczności dolnej części białej twardówki
• Nadmierny wzrost rzęs (do 45% pacjentów w pierwszym roku dla preparatu 0,3 mg/ml)
• Świąd oczu (do 14% pacjentów)

Często (od 1 na 100 do 1 na 10 pacjentów):

• Powierzchniowe punktowe zapalenie rogówki lub nadżerka rogówki (drobne uszkodzenia powierzchni oka)
• Podrażnienie oka
• Uczucie pieczenia w oku (głównie w postaci wielodawkowej)
• Ból oka
• Suchość oka
• Uczucie obecności ciała obcego w oku
• Wydłużenie i ściemnienie rzęs
• Zaczerwienienie i swędzenie powiek
• Zapalenie brzegów powiek (zapalenie powiek)
• Alergiczne zapalenie spojówek
• Hiperpigmentacja (ciemniejsze zabarwienie) skóry wokół oka
• Zmęczenie oczu (astenopia)
• Pogorszenie ostrości widzenia
• Obrzęk spojówki
• Światłowstręt
• Łzawienie
• Wydzielina z oka
• Nieostre widzenie
• Hiperpigmentacja tęczówki (ciemniejszy kolor tęczówki)
• Ból głowy
• Nadciśnienie tętnicze
• Nieprawidłowe wyniki prób czynnościowych wątroby (głównie w postaci wielodawkowej 0,3 mg/ml)

Niezbyt często (od 1 na 1000 do 1 na 100 pacjentów):

• Torbielowaty obrzęk plamki (obrzęk siatkówki mogący prowadzić do pogorszenia widzenia)
• Krwawienie do siatkówki
• Zapalenie naczyniówki lub zapalenie tęczówki
• Obrzęk powiek
• Skurcz powiek (drżenie)
• Retrakcja powieki (odsunięcie od powierzchni oka)
• Rumień okołooczodołowy (zaczerwienienie skóry wokół oczu)
• Nudności
• Hirsutyzm (nieprawidłowy wzrost włosów wokół oczu)
• Zawroty głowy
• Osłabienie (astenia)

Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych):

• Astma, zaostrzenie astmy
• Zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP)
• Duszność
• Reakcja nadwrażliwości (objawy alergiczne obejmujące obrzęk, zaczerwienienie oka i wysypkę na skórze)
• Przebarwienie skóry wokół oka (pigmentacja)
• Dyskomfort w oku
• Uczucie klejących się oczu (postać jednodawkowa)
• Wysięk z oka
• Obrzęk oka

Szczególne uwagi dotyczące działań niepożądanych:

Periorbitopatia po zastosowaniu analogu prostaglandyn (PAP) może obejmować lipodystroficzne zmiany okołooczodołowe prowadzące do pogłębienia bruzdy powieki, ptozy, zapadnięcia oczu, retrakcji powieki, inwolucji wywołanej dermatochalazą i uwidocznienia dolnej części twardówki. Zmiany te są zwykle łagodne, mogą wystąpić już po miesiącu od rozpoczęcia leczenia i mogą powodować zaburzenia pola widzenia nawet przy braku rozpoznania przez pacjenta. PAP jest również związana z hiperpigmentacją skóry okołooczodołowej oraz hipertrichozą (nadmiernym wzrostem włosów). Wszystkie zmiany są częściowo lub całkowicie odwracalne po przerwaniu leczenia lub przejściu na alternatywną terapię.

Hiperpigmentacja tęczówki (przyciemnienie koloru tęczówki) najczęściej ma charakter trwały. Zmiana pigmentacji wynika ze zwiększenia zawartości melaniny w melanocytach, a nie ze zwiększenia liczby melanocytów. Nieznany jest długookresowy wpływ tego zjawiska na zdrowie oka. Zmiana koloru może być niezauważalna przez kilka miesięcy, a nawet lat. Zwykle brązowe zabarwienie wokół źrenicy rozprzestrzenia się koncentrycznie w kierunku obwodu tęczówki, powodując ogólne przyciemnienie. Częstość hiperpigmentacji tęczówki po 12 miesiącach stosowania preparatu Lumigan 0,1 mg/ml wynosiła 0,5%, a dla preparatu 0,3 mg/ml – 1,5%, i nie uległa zwiększeniu w trakcie 3 lat leczenia.

U pacjentów z ciężkimi uszkodzeniami rogówki stosujących krople do oczu zawierające fosforany zgłaszano bardzo rzadko przypadki zwapnienia rogówki (depozytów wapnia prowadzących do zmętnienia).