Interakcje Lenalidomide Accord z innymi lekami

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaLenalidomid
Postać farmaceutycznaKapsułki twarde
Podmiot odpowiedzialnyAccord Healthcare S.L.U.
Kod ATCL04AX04
ProceduraCEN
Kategorie

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, w tym o lekach nabywanych bez recepty oraz preparatach pochodzenia roślinnego.

Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o stosowaniu leków, które:

  • Powodują senność – talidomid może nasilać ich działanie. Dotyczy to leków uspokajających, takich jak leki przeciwlękowe, nasenne, przeciwpsychotyczne, leki przeciwhistaminowe blokujące receptor H1, pochodne opiatów oraz barbiturany. Łączenie tych preparatów z Lenalidomide Accord zwiększa ryzyko nadmiernej sedacji, zaburzeń koncentracji i koordynacji ruchowej
  • Spowalniają bicie serca (wywołują bradykardię) – takie jak leki hamujące aktywność cholinoesterazy i leki beta-adrenolityczne. Połączenie z talidomidem może prowadzić do znacznego spowolnienia akcji serca
  • Są stosowane w leczeniu zaburzeń serca i powikłań – takie jak digoksyna, lub w celu rozrzedzenia krwi – takie jak warfaryna. Talidomid może wpływać na działanie tych leków i zwiększać ryzyko powikłań
  • Są związane z neuropatią – takie jak inne leki przeciwnowotworowe. Jednoczesne stosowanie może nasilić uszkodzenie nerwów obwodowych
  • Są stosowane w antykoncepcji – należy omówić z lekarzem odpowiednią metodę antykoncepcji, ponieważ niektóre formy mogą być niewystarczające

Inne ważne interakcje: Podczas terapii Lenalidomide Accord pacjent otrzymuje również melfalan i prednizon w ramach skojarzonego leczenia szpiczaka mnogiego. Lekarz prowadzący uwzględnia wszystkie możliwe interakcje między tymi lekami i odpowiednio dostosowuje dawkowanie oraz monitoruje stan pacjenta.

Ze względu na zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów krwi podczas terapii talidomidem w połączeniu z chemioterapią, lekarz może zalecić profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych. Decyzja ta jest podejmowana indywidualnie w zależności od stanu pacjenta i dodatkowych czynników ryzyka, takich jak palenie papierosów, wysokie ciśnienie krwi czy podwyższone stężenie cholesterolu.