Dawkowanie Kiovig - jak stosować?

Kiovig podawany jest wyłącznie dożylnie w postaci wlewu, a dawkowanie oraz częstość podawania zależą od wskazania, masy ciała pacjenta oraz jego indywidualnej odpowiedzi na leczenie. Lek podaje lekarz lub pielęgniarka w warunkach medycznych umożliwiających odpowiednie monitorowanie pacjenta.

W terapii substytucyjnej pierwotnych niedoborów odporności dawka początkowa wynosi od 0,4 do 0,8 g na kilogram masy ciała. Następnie stosuje się dawki podtrzymujące w zakresie od 0,2 do 0,8 g/kg masy ciała, podawane co 3 do 4 tygodni. Celem leczenia jest osiągnięcie i utrzymanie stężenia minimalnego immunoglobuliny G w surowicy na poziomie co najmniej 5-6 g/l. Dawki dostosowuje się indywidualnie w zależności od uzyskanych stężeń IgG oraz częstości występowania zakażeń u pacjenta.

W terapii substytucyjnej wtórnych niedoborów odporności stosuje się dawki od 0,2 do 0,4 g/kg masy ciała, również co 3 do 4 tygodni. Podobnie jak w pierwotnych niedoborach odporności, celem jest utrzymanie stężenia minimalnego IgG na poziomie co najmniej 5-6 g/l. Dawkowanie wymaga indywidualizacji w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta.

W pierwotnej małopłytkowości immunologicznej stosuje się jedną z dwóch opcji dawkowania. Pierwsza to dawka od 0,8 do 1 g/kg masy ciała podana pierwszego dnia leczenia, którą w razie potrzeby można jednorazowo powtórzyć w ciągu 3 dni. Druga opcja to dawka 0,4 g/kg masy ciała na dobę przez okres od 2 do 5 dni.

W zespole Guillain-Barré zalecana dawka wynosi 0,4 g/kg masy ciała na dobę przez 5 kolejnych dni.

W chorobie Kawasaki stosuje się dawkę 2 g/kg masy ciała podaną jednorazowo, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym.

W przewlekłej zapalnej poliradikuloneuropatii demielinizacyjnej dawka początkowa wynosi 2 g/kg masy ciała podana w dawkach podzielonych przez okres od 2 do 5 dni. Dawka podtrzymująca to 1 g/kg masy ciała podawana co 3 tygodnie przez okres 1-2 dni.

W wieloogniskowej neuropatii ruchowej dawka początkowa wynosi 2 g/kg masy ciała podawana przez 2 do 5 dni. Dawkę podtrzymującą można stosować w dwóch schematach: 1 g/kg masy ciała co 2-4 tygodnie lub 2 g/kg masy ciała co 4-8 tygodni przez okres 2-5 dni.

Szybkość podawania wlewu ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Wlew rozpoczyna się z początkową szybkością 0,5 ml/kg masy ciała na godzinę przez pierwsze 30 minut. W zależności od tolerancji pacjenta szybkość można stopniowo zwiększać, maksymalnie do 6 ml/kg masy ciała na godzinę. U dorosłych pacjentów z pierwotnym niedoborem odporności dane kliniczne wskazują na możliwość tolerowania szybkości do 8 ml/kg/godz. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych konieczne jest spowolnienie lub przerwanie wlewu.

U dzieci i młodzieży (w wieku 0-18 lat) stosuje się takie same wskazania, dawki oraz częstość wlewów jak u dorosłych. Dawkowanie zawsze opiera się na masie ciała pacjenta.