Dawkowanie Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma - jak stosować?

Lek przeznaczony jest do podawania dożylnego lub domięśniowego u dorosłych i dzieci. Szybkość wstrzyknięcia nie powinna przekraczać 1,5 ml na minutę 10% roztworu lub jego odpowiednika. W razie konieczności preparat może być rozcieńczony w 5% roztworze glukozy lub 0,9% roztworze chlorku sodu. Podczas leczenia należy monitorować stężenie magnezu w organizmie, a dawki należy zmniejszyć u pacjentów z niewydolnością nerek.

W stanach zagrożenia rzucawką i w rzucawce stosuje się następujący schemat: pierwsza dawka to 30 ml 20% roztworu podawana domięśniowo, następnie po 4 godzinach kolejne 30 ml domięśniowo, po następnych 4 godzinach ponownie 30 ml, po czym następuje 12-godzinna przerwa. Jeśli objawy utrzymują się, schemat można powtórzyć. W kontroli drgawek można zastosować od 1 do 2 g leku na godzinę w ciągłej infuzji. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek dawka wynosi 20 g w ciągu 48 godzin.

W stanach ostrego niedoboru magnezu podaje się domięśniowo 250 mg/kg masy ciała w odstępach większych niż 4 godziny. Alternatywnie można zastosować dożylny wlew kroplowy 5 g siarczanu magnezu w 1 litrze 5% roztworu glukozy lub 0,9% NaCl w ciągu 3 godzin. W stanach średniego niedoboru magnezu stosuje się domięśniowo 1 g siarczanu magnezu co 6 godzin (w 4 dawkach podzielonych).

Jako dodatek do odżywiania pozajelitowego u dorosłych stosuje się 0,5-3 g siarczanu magnezu (4-24 mEq Mg2+) na dobę, natomiast u niemowląt 0,25-1,25 g (2-10 mEq Mg2+) na dobę. W kontroli drgawek pochodzenia padaczkowego, związanych z kłębuszkowym zapaleniem nerek lub niedoczynnością tarczycy u dorosłych podaje się 1 g domięśniowo lub dożylnie.

U dzieci z chorobą nadciśnieniową, encefalopatią lub drgawkami w ostrym zapaleniu nerek stosuje się lek domięśniowo w dawce 100 mg/kg mc., w razie potrzeby co 4-6 godzin. W kontroli drgawek można również zastosować domięśniowo dawkę 20-40 mg/kg mc. W ciężkich stanach podaje się lek dożylnie w powolnym wlewie kroplowym jako 1-3% roztwór w dawce 100-200 mg/kg mc., kontrolując ciśnienie tętnicze. Dawkę całkowitą należy podać w ciągu 1 godziny, natomiast połowę tej dawki w ciągu pierwszych 15-20 minut.

W leczeniu zaburzeń rytmu – przy napadowym częstoskurczu nadkomorowym stosuje się 3-4 g dożylnie w ciągu 30 sekund (z zachowaniem dużej ostrożności). W arytmiach zagrażających życiu (częstoskurcz komorowy, torsade de pointes) z zatrzymaniem tętna podaje się 1-2 g rozcieńczone w 10 ml 5% roztworu glukozy dożylnie lub śródkostnie przez 5-20 minut. Z obecnością tętna: 1-2 g rozcieńczone w 50-100 ml 5% glukozy dożylnie przez 5-60 minut jako dawkę początkową, a następnie w infuzji od 0,5 do 1 g na godzinę.

W leczeniu ostrego napadu astmy stosuje się 1,2-2 g siarczanu magnezu dożylnie przez 20 minut.