Dawkowanie Hbvaxpro - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Wirus zapalenia wątroby typu B |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych |
| Podmiot odpowiedzialny | Merck Sharp & Dohme B.V. |
| Kod ATC | J07BC01 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Dawkowanie według wieku i wskazań
Dobór odpowiedniej mocy szczepionki oraz schematu dawkowania zależy od wieku pacjenta i jego stanu zdrowia:
Dla dzieci od urodzenia do 15. roku życia (HBVAXPRO 5 mikrogramów):
- Zalecana dawka to 5 mikrogramów (0,5 ml zawiesiny) do każdego wstrzyknięcia
- Preferowanym miejscem wstrzyknięcia u noworodków i niemowląt jest górna część uda
- U dzieci i młodzieży preferowanym miejscem wstrzyknięcia jest mięsień naramienny
Dla osób w wieku 16 lat i starszych (HBVAXPRO 10 mikrogramów):
- Zalecana dawka to 10 mikrogramów (1 ml zawiesiny) do każdego wstrzyknięcia
- Preferowanym miejscem wstrzyknięcia u dorosłych i młodzieży jest mięsień naramienny
Dla dorosłych pacjentów przed dializą i dializowanych (HBVAXPRO 40 mikrogramów):
- Zalecana dawka to 40 mikrogramów (1 ml zawiesiny) do każdego wstrzyknięcia
- Preferowanym miejscem wstrzyknięcia jest mięsień naramienny
- Należy rozważyć podanie dawki przypominającej u pacjentów, u których poziom przeciwciał jest niższy niż 10 j.m./l
Schematy szczepienia
Pełne szczepienie powinno składać się z co najmniej trzech dawek szczepionki. Zalecane są dwa podstawowe schematy uodporniania:
Schemat standardowy (0, 1, 6 miesięcy):
- Pierwsza dawka w wybranym terminie (miesiąc 0)
- Druga dawka po upływie jednego miesiąca od pierwszej dawki
- Trzecia dawka po upływie 6 miesięcy od pierwszej dawki
Schemat przyspieszony (0, 1, 2, 12 miesięcy):
- Stosowany w przypadkach, gdy uodpornienie jest wymagane szybko
- Pierwsza dawka w wybranym terminie (miesiąc 0)
- Druga dawka po upływie jednego miesiąca od pierwszej dawki
- Trzecia dawka po upływie dwóch miesięcy od pierwszej dawki
- Czwarta dawka po upływie 12 miesięcy od pierwszej dawki
Specjalne sytuacje dawkowania
Jeżeli w krótkim czasie poprzedzającym szczepienie doszło do kontaktu z wirusem zapalenia wątroby typu B, pierwszą dawkę szczepionki można podać jednocześnie z odpowiednią dawką immunoglobuliny przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B, stosując różne miejsca wstrzyknięcia.
Niektóre schematy lokalne uwzględniają szczepienie przypominające. Decyzję o podaniu dawki przypominającej podejmuje lekarz prowadzący na podstawie indywidualnej oceny stanu pacjenta oraz lokalnych wytycznych szczepień.
Sposób podawania
Szczepionkę podaje się domięśniowo. Przed podaniem fiolkę należy dobrze wstrząsnąć w celu uzyskania jednolitej białej, lekko opalizującej zawiesiny. Szczepionki nie wolno podawać do naczyń krwionośnych. W wyjątkowych sytuacjach szczepionkę można podać podskórnie pacjentom z trombocytopenią (zmniejszoną liczbą płytek krwi) lub pacjentom, u których istnieje ryzyko wystąpienia krwawienia.
Preparat można stosować zamiennie z innymi szczepionkami przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w celu dokończenia podstawowego schematu uodporniania lub jako dawkę przypominającą u pacjentów, którzy wcześniej zostali zaszczepieni inną szczepionką przeciwko WZW B.
