Dawkowanie Hbvaxpro - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaWirus zapalenia wątroby typu B
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych
Podmiot odpowiedzialnyMerck Sharp & Dohme B.V.
Kod ATCJ07BC01
ProceduraCEN
Kategorie

Dawkowanie według wieku i wskazań

Dobór odpowiedniej mocy szczepionki oraz schematu dawkowania zależy od wieku pacjenta i jego stanu zdrowia:

Dla dzieci od urodzenia do 15. roku życia (HBVAXPRO 5 mikrogramów):

  • Zalecana dawka to 5 mikrogramów (0,5 ml zawiesiny) do każdego wstrzyknięcia
  • Preferowanym miejscem wstrzyknięcia u noworodków i niemowląt jest górna część uda
  • U dzieci i młodzieży preferowanym miejscem wstrzyknięcia jest mięsień naramienny

Dla osób w wieku 16 lat i starszych (HBVAXPRO 10 mikrogramów):

  • Zalecana dawka to 10 mikrogramów (1 ml zawiesiny) do każdego wstrzyknięcia
  • Preferowanym miejscem wstrzyknięcia u dorosłych i młodzieży jest mięsień naramienny

Dla dorosłych pacjentów przed dializą i dializowanych (HBVAXPRO 40 mikrogramów):

  • Zalecana dawka to 40 mikrogramów (1 ml zawiesiny) do każdego wstrzyknięcia
  • Preferowanym miejscem wstrzyknięcia jest mięsień naramienny
  • Należy rozważyć podanie dawki przypominającej u pacjentów, u których poziom przeciwciał jest niższy niż 10 j.m./l

Schematy szczepienia

Pełne szczepienie powinno składać się z co najmniej trzech dawek szczepionki. Zalecane są dwa podstawowe schematy uodporniania:

Schemat standardowy (0, 1, 6 miesięcy):

  • Pierwsza dawka w wybranym terminie (miesiąc 0)
  • Druga dawka po upływie jednego miesiąca od pierwszej dawki
  • Trzecia dawka po upływie 6 miesięcy od pierwszej dawki

Schemat przyspieszony (0, 1, 2, 12 miesięcy):

  • Stosowany w przypadkach, gdy uodpornienie jest wymagane szybko
  • Pierwsza dawka w wybranym terminie (miesiąc 0)
  • Druga dawka po upływie jednego miesiąca od pierwszej dawki
  • Trzecia dawka po upływie dwóch miesięcy od pierwszej dawki
  • Czwarta dawka po upływie 12 miesięcy od pierwszej dawki

Specjalne sytuacje dawkowania

Jeżeli w krótkim czasie poprzedzającym szczepienie doszło do kontaktu z wirusem zapalenia wątroby typu B, pierwszą dawkę szczepionki można podać jednocześnie z odpowiednią dawką immunoglobuliny przeciwko wirusowi zapalenia wątroby typu B, stosując różne miejsca wstrzyknięcia.

Niektóre schematy lokalne uwzględniają szczepienie przypominające. Decyzję o podaniu dawki przypominającej podejmuje lekarz prowadzący na podstawie indywidualnej oceny stanu pacjenta oraz lokalnych wytycznych szczepień.

Sposób podawania

Szczepionkę podaje się domięśniowo. Przed podaniem fiolkę należy dobrze wstrząsnąć w celu uzyskania jednolitej białej, lekko opalizującej zawiesiny. Szczepionki nie wolno podawać do naczyń krwionośnych. W wyjątkowych sytuacjach szczepionkę można podać podskórnie pacjentom z trombocytopenią (zmniejszoną liczbą płytek krwi) lub pacjentom, u których istnieje ryzyko wystąpienia krwawienia.

Preparat można stosować zamiennie z innymi szczepionkami przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B w celu dokończenia podstawowego schematu uodporniania lub jako dawkę przypominającą u pacjentów, którzy wcześniej zostali zaszczepieni inną szczepionką przeciwko WZW B.