Interakcje Fluconazin z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do stosowania. U pacjentów leczonych równocześnie flukonazolem i innymi lekami może być konieczna odpowiednia korekta dawkowania lub zmiana dotychczasowego sposobu leczenia.

Bezwzględne przeciwwskazania – nie wolno łączyć z:

• Terfenadyną – ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń czynności skurczowej serca (wydłużenie odstępu QT, kołatanie serca, tachykardia, zawroty głowy, ból w klatce piersiowej)
• Pimozydem
• Astemizolem – konieczna dokładna kontrola stanu pacjenta
• Cyzaprydem – ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych zaburzeń rytmu serca, włącznie z „Torsade de pointes"

Leki przeciwzakrzepowe (antykoagulanty):

Flukonazol nasila działanie leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny, co może doprowadzić do krwawień (sińców, krwawień z nosa, z przewodu pokarmowego, krwiomoczu, smołowatych stolców). U pacjentów otrzymujących leki przeciwzakrzepowe lekarz powinien zalecić ścisłą kontrolę parametrów krzepnięcia krwi (czasu protrombinowego).

Leki uspokajające (benzodiazepiny):

Flukonazol nasila działanie niektórych krótkodziałających benzodiazepin (np. midazolamu), dlatego konieczna jest odpowiednia korekta dawkowania oraz kontrola stanu pacjenta.

Leki przeciwcukrzycowe doustne:

Chorym na cukrzycę można podawać flukonazol razem z doustnymi lekami obniżającymi stężenie glukozy (pochodne sulfonylomocznika: chlorpropamid, glibenklamid, glipizyd, tolbutamid), jednak należy brać pod uwagę możliwość wystąpienia epizodów hipoglikemii.

Fenytoina:

Jeśli konieczne jest równoczesne podawanie, należy kontrolować stężenie fenytoiny we krwi, a dawkę skorygować tak, by uzyskać wymaganą skuteczność leczenia.

Doustne środki antykoncepcyjne:

Przyjmowanie flukonazolu prawdopodobnie nie wpływa na skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych.

Cyklosporyna:

U pacjentów po transplantacji nerek otrzymujących cyklosporynę i flukonazol zaleca się kontrolowanie stężenia cyklosporyny we krwi. Flukonazol nie wpływał jednak na stężenie cyklosporyny u pacjentów po przeszczepie szpiku.

Teofilina:

Stan pacjentów przyjmujących flukonazol oraz wysokie dawki teofiliny powinien być dokładnie kontrolowany, a w razie potrzeby lekarz powinien zmodyfikować prowadzone leczenie.

Zydowudyna:

Flukonazol podwyższa stężenie zydowudyny we krwi, co zwiększa możliwość wystąpienia jej działań niepożądanych. Lekarz powinien kontrolować stan chorych poddanych takiemu leczeniu.

Ryfabutyna:

Flukonazol podwyższa stężenie ryfabutyny we krwi, dlatego stan chorych leczonych ryfabutyną i flukonazolem powinien być kontrolowany.

Takrolimus:

Flukonazol podwyższa stężenie takrolimusu we krwi. Ze względu na możliwość uszkodzenia nerek, stan chorych poddanych takiemu leczeniu powinien być kontrolowany.

Ryfampicyna:

U pacjentów leczonych ryfampicyną może być konieczne zwiększenie dawki flukonazolu.

Hydrochlorotiazyd:

Zmniejszenie dawkowania flukonazolu może być niekiedy konieczne u pacjentów leczonych hydrochlorotiazydem.

Leki metabolizowane przez cytochrom P-450:

Podczas stosowania flukonazolu u chorych otrzymujących równocześnie leki metabolizowane przy udziale cytochromu P-450 (np. leki wpływające na rytm pracy serca, mogące zwiększać odstęp QT w zapisie EKG), konieczna jest dokładna kontrola stanu pacjentów.

Leki niepowodujące interakcji:

Podawanie flukonazolu wraz z pokarmem, cymetydyną, lekami zobojętniającymi lub podczas naświetlań przed transplantacją szpiku praktycznie nie wpływa na wchłanianie flukonazolu. Podawanie flukonazolu nie wpływa na aktywność hormonów steroidowych u kobiet, a jedynie w nieistotnym stopniu zmienia ich aktywność u mężczyzn.