Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Ikatybant |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych |
| Podmiot odpowiedzialny | Takeda Pharmaceuticals International AG Ireland Branch |
| Kod ATC | B06AC02 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Dawkowanie Firazyr - jak stosować?
Dla dorosłych pacjentów: Zalecana dawka to jedno wstrzyknięcie podskórne 30 mg (cała zawartość jednej ampułko-strzykawki o pojemności 3 ml). W większości przypadków pojedyncze wstrzyknięcie jest wystarczające do leczenia napadu HAE. Jeżeli po 6 godzinach objawy nie ustępują wystarczająco lub następuje nawrót objawów, można wykonać drugie wstrzyknięcie. W razie potrzeby, po kolejnych 6 godzinach, możliwe jest podanie trzeciej dawki. Nie wolno podawać więcej niż 3 wstrzyknięcia w ciągu 24 godzin.
Dla dzieci i młodzieży w wieku od 2 do 17 lat: Dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała pacjenta według następującego schematu:
- Masa ciała 12-25 kg: 10 mg (1,0 ml)
- Masa ciała 26-40 kg: 15 mg (1,5 ml)
- Masa ciała 41-50 kg: 20 mg (2,0 ml)
- Masa ciała 51-65 kg: 25 mg (2,5 ml)
- Masa ciała powyżej 65 kg: 30 mg (3,0 ml) – pełna dawka jak u dorosłych
W przypadku dzieci i młodzieży, gdy wymagana dawka jest mniejsza niż 30 mg (3 ml), konieczne jest przygotowanie odpowiedniej dawki przy użyciu dodatkowego sprzętu: adaptera oraz strzykawki 3 ml z podziałką. Szczegółowa instrukcja pobierania właściwej dawki znajduje się w ulotce dla pacjenta. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 2. roku życia lub o masie ciała mniejszej niż 12 kg, ponieważ brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie.
Sposób podawania: Lek podaje się podskórnie, najlepiej w okolicy brzucha. Każdą ampułko-strzykawkę należy wykorzystać tylko raz. Roztwór należy wstrzykiwać powoli ze względu na podawaną objętość. Po odpowiednim przeszkoleniu pacjent dorosły może sam podawać sobie lek, a opiekun może podać lek dziecku lub młodzieży. Pierwsza dawka powinna być zawsze podana przez pracownika służby zdrowia w placówce medycznej.
Pacjenci w podeszłym wieku: Nie jest konieczne korygowanie dawek u pacjentów w wieku powyżej 65 lat, chociaż dane dotyczące tej grupy wiekowej są ograniczone. U pacjentów starszych może występować zwiększona ekspozycja systemowa na ikatybant, ale znaczenie kliniczne tej obserwacji nie jest znane.
Niewydolność wątroby i nerek: Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby ani nerek.
