Interakcje Fingolimod Bluefish z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Leki, których nie wolno łączyć z fingalimodem:

• Leki hamujące lub modulujące działanie układu odpornościowego, w tym inne leki stosowane w leczeniu SM, takie jak: interferon beta, octan glatirameru, natalizumab, mitoksantron, teriflunomid, fumaran dimetylu lub alemtuzumab. Nie wolno stosować leku razem z tymi preparatami, ponieważ mogłoby to nasilić wpływ na układ odpornościowy.
• Leki na nieregularne bicie serca, takie jak: chinidyna, dizopiramid, amiodaron lub sotalol. Nie wolno stosować leku u pacjentów przyjmujących te leki, ponieważ jego zastosowanie mogłoby nasilić wpływ na nieregularne bicie serca.

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

• Kortykosteroidy – możliwe sumowanie się działania na układ odpornościowy
• Leki spowalniające częstość akcji serca (leki beta-adrenolityczne, takie jak atenolol, werapamil, diltiazem lub iwabradyna, digoksyna, leki hamujące cholinesterazę lub pilokarpina). Stosowanie leku razem z tymi preparatami mogłoby nasilić wpływ na czynność serca w pierwszych dniach leczenia.
• Inhibitory proteazy, leki przeciwinfekcyjne, takie jak: ketokonazol, azolowe leki przeciwgrzybicze, klarytromycyna lub telitromycyna
• Karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina, efawirenz lub ziele dziurawca – potencjalne ryzyko zmniejszonej skuteczności leku

Szczepionki: Jeśli pacjent wymaga podania szczepionki, powinien najpierw skonsultować się z lekarzem. W trakcie i do 2 miesięcy po leczeniu pacjenci nie powinni otrzymywać żywych szczepionek atenuowanych, ponieważ mogłyby one wywołać zakażenie, któremu miały zapobiec. Inne szczepionki mogą nie być skuteczne, jeśli zostaną podane w tym okresie.

Zmiana leczenia z innych leków na fingolimod: Lekarz może zmienić leczenie bezpośrednio z interferonu-beta, octanu glatirameru lub fumaranu dimetylu, jeśli nie ma żadnych objawów nieprawidłowości spowodowanych przez wcześniejsze leczenie. Po przerwaniu leczenia natalizumabem może być konieczne odczekanie 2 do 3 miesięcy. W przypadku zmiany leczenia z teriflunomidu lekarz może doradzić odczekanie pewnego czasu lub przejście procedury przyspieszonej eliminacji leku. Pacjenci leczeni wcześniej alemtuzumabem wymagają starannej oceny przed podjęciem decyzji, czy lek jest dla nich odpowiedni.