Dawkowanie Fibrovein - jak stosować?

Preparat przeznaczony jest wyłącznie do podawania dożylnego przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach ambulatoryjnych. Pacjent nie może samodzielnie wykonywać zabiegu. Leczenie powinien prowadzić doświadczony lekarz przeszkolony w zakresie prawidłowych technik skleroterapii i posiadający wiedzę z zakresu anatomii układu żylnego.

Wybór odpowiedniego stężenia zależy od rodzaju i wielkości zmian naczyniowych:

• Stężenie 0,2% – przeznaczone wyłącznie do leczenia pajączków naczyniowych (teleangiektazji). Do wstrzykiwania należy użyć jak najmniejszych igieł (np. 30 G), podając preparat bardzo powoli, aby umożliwić usunięcie krwi z leczonych naczyń. Można stosować technikę „air-block" polegającą na dodatkowym podaniu niewielkiej ilości powietrza
• Stężenie 0,5% – stosowane w leczeniu żylaków siatkowych (niewielkich rozszerzonych żył widocznych pod skórą)
• Stężenie 1% – najkorzystniej działa na małe i średnie żylaki. Może być podawane w postaci płynnej lub pianki
• Stężenie 3% – przeznaczone do leczenia większych zmian żylnych. Może być podawane w postaci płynnej lub pianki

Dawkowanie u osób dorosłych i w podeszłym wieku:

• Pojedyncze wstrzyknięcie: od 0,1 ml do 2 ml preparatu w wyznaczonym miejscu wzdłuż przebiegu zmienionej żyły
• Maksymalna całkowita dawka na zabieg dla stężeń 0,2%, 0,5% i 1% (postać płynna): 10 ml
• Maksymalna całkowita dawka na zabieg dla stężenia 1% (postać pianki): 16 ml (suma objętości płynu i powietrza)
• Maksymalna całkowita dawka na zabieg dla stężenia 3% (postać płynna): 4 ml
• Maksymalna całkowita dawka na zabieg dla stężenia 3% (postać pianki): 16 ml (suma objętości płynu i powietrza)

Ze względu na ograniczenia dotyczące maksymalnej dobowej dawki sklerosantu zabieg często wymaga kilkukrotnego powtórzenia – średnio pacjent potrzebuje od 2 do 4 dodatkowych sesji. W przypadkach, gdy wskazana jest szczególna ostrożność (np. u pacjentów z alergią w wywiadzie), zaleca się wykonanie próby uczuleniowej – podanie od 0,25 do 0,5 ml preparatu i obserwację pacjenta przez kilka godzin przed podaniem większej dawki. Podobną małą dawkę próbną zaleca się podawać na początku każdego kolejnego zabiegu.

Przygotowanie pianki (dotyczy stężeń 1% i 3%): Piankę przygotowuje się bezpośrednio przed podaniem, mieszając ręcznie preparat z powietrzem przy użyciu dwóch jałowych strzykawek połączonych kraniczkiem trójdrożnym. Typowa proporcja to 1 objętość płynu na 3-4 objętości powietrza (np. 1 ml sklerosantu + 3-4 ml jałowego powietrza). Mieszankę należy dynamicznie przepompowywać około 20 razy między strzykawkami, aż uzyska się jednolitą, gładką konsystencję białej pianki bez widocznych dużych pęcherzyków. Pianka musi zostać podana w ciągu 60 sekund od przygotowania. Po upływie tego czasu niewykorzystaną piankę należy wyrzucić.

Podczas zabiegu preparat wstrzykuje się bardzo ostrożnie i powoli do światła zmienionej żyły przy użyciu jak najmniejszych igieł. Lekarz podczas wkłucia może uprzednio usunąć krew z leczonego naczynia. W przypadku leczenia niewidocznych żylaków i skleroterapii pianą zabieg powinien być wykonywany pod kontrolą ultrasonografii (USG).

Po zabiegu należy stosować się do zaleceń lekarza. Zazwyczaj zaleca się odpowiednie bandażowanie nóg i/lub noszenie pończoch uciskowych przez kilka dni lub tygodni w celu zmniejszenia ryzyka zapalenia, przebarwień skóry oraz innych powikłań. Lekarz ustali również termin wizyty kontrolnej.

Dzieci i młodzież: Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu u pacjentów poniżej 18. roku życia.