Interakcje Evista z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Raloksyfen |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych |
| Podmiot odpowiedzialny | Substipharm |
| Kod ATC | G03XC01 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do przyjmowania. W przypadku przyjmowania glikozydów naparstnicy (digoksyny) może zaistnieć konieczność dostosowania dawek – raloksyfen nie wpływa na AUC digoksyny w stanie równowagi, jednak jej stężenie maksymalne zwiększa się o mniej niż 5%.
Jednoczesne stosowanie raloksyfenu i warfaryny lub innych pochodnych kumaryny nie zmienia farmakokinetyki tych związków, jednak obserwowano umiarkowane skrócenie czasu protrombinowego. W przypadku jednoczesnego stosowania należy kontrolować czas protrombinowy. Jeżeli Evista został podany pacjentkom przyjmującym uprzednio leki przeciwzakrzepowe, wydłużenie czasu protrombinowego może wystąpić dopiero po kilku tygodniach.
Nie należy stosować raloksyfenu jednocześnie z cholestyraminą oraz innymi żywicami anionowymiennymi, które w znacznym stopniu hamują wchłanianie i krążenie wątrobowo-jelitowe raloksyfenu. Jednoczesne stosowanie ampicyliny prowadzi do zmniejszenia maksymalnych stężeń raloksyfenu, jednak całkowita ilość wchłoniętego raloksyfenu ani szybkość jego eliminacji nie ulegają zmianie, więc oba leki mogą być stosowane jednocześnie.
W badaniach dotyczących leczenia i zapobiegania osteoporozie oceniano wpływ jednocześnie stosowanych leków na stężenie raloksyfenu. Wśród stosowanych leków były:
- Paracetamol
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne (kwas acetylosalicylowy, ibuprofen, naproksen)
- Doustne antybiotyki
- Antagoniści receptora H1 lub H2
- Benzodiazepiny
Nie stwierdzono istotnego klinicznie wpływu tych leków na stężenie raloksyfenu w osoczu. Raloksyfen nie wpływa na farmakokinetykę metyloprednizolonu podanego w pojedynczej dawce. W badaniu in vitro raloksyfen nie wpływał na wiązanie warfaryny, fenytoiny i tamoksyfenu.
Raloksyfen w umiarkowanym stopniu zwiększa stężenia globulin wiążących hormony (SHBG, TBG, CBG), prowadząc do zwiększenia całkowitych stężeń tych hormonów, jednak zmiany te nie wpływają na stężenie frakcji wolnej hormonów.
