Ostatnia aktualizacja:
Interakcje Enyglid z innymi lekami
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Repaglinid może być stosowany jednocześnie z metforminą, innym doustnym lekiem przeciwcukrzycowym, w przypadku gdy lekarz tak zadecyduje.
Nie należy stosować leku, gdy przyjmuje się gemfibrozyl (lek zmniejszający zbyt duże stężenie lipidów we krwi). Jednoczesne podawanie gemfibrozylu (600 mg dwa razy na dobę) i repaglinidu (w pojedynczej dawce 0,25 mg) u zdrowych ochotników spowodowało zwiększenie stężenia repaglinidu 8,1-krotnie, co prawdopodobnie wynika z nasilonego i wydłużonego działania hipoglikemizującego repaglinidu. Jednoczesne stosowanie gemfibrozylu i repaglinidu jest przeciwwskazane.
Reakcja organizmu na repaglinid może ulec zmianie w przypadku stosowania innych leków. Wiele produktów leczniczych wpływa na metabolizm repaglinidu poprzez oddziaływanie na enzymy cytochromu P-450, szczególnie CYP2C8 i CYP3A4, oraz transporter OATP1B1.
Leki mogące zwiększać i/lub przedłużać hipoglikemizujące działanie repaglinidu:
- klarytromycyna, trimetoprim, ryfampicyna (antybiotyki)
- itrakonazol, ketokonazol (leki przeciwgrzybicze)
- cyklosporyna (stosowana do supresji układu immunologicznego)
- deferazyroks (stosowany w leczeniu przewlekłego przeciążenia żelazem)
- klopidogrel (działający przeciwzakrzepowo)
- inne leki przeciwcukrzycowe
- inhibitory monoaminooksydazy (MAOI, stosowane w leczeniu depresji)
- nieselektywne leki blokujące receptory beta-adrenergiczne (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi i niektórych chorób serca)
- inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE, stosowane w leczeniu niektórych chorób serca)
- salicylany (np. aspiryna)
- niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, leki przeciwbólowe i przeciwzapalne)
- oktreotyd (stosowany w leczeniu nowotworów)
- alkohol
- steroidy anaboliczne
Jednoczesne podawanie trimetoprimu (160 mg dwa razy na dobę), umiarkowanego inhibitora układu CYP2C8, i repaglinidu (w pojedynczej dawce 0,25 mg) spowodowało zwiększenie stężenia repaglinidu 1,6-krotnie bez statystycznie znamiennego wpływu na stężenie glukozy we krwi. Profil bezpieczeństwa tego skojarzenia leków nie został ustalony dla dawek większych niż 0,25 mg repaglinidu i 320 mg trimetoprimu, dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania obu leków. Jeżeli ich jednoczesne stosowanie jest konieczne, należy dokładnie monitorować stężenie glukozy we krwi i stan kliniczny pacjenta.
Ryfampicyna, silny induktor układu CYP3A4, a także CYP2C8, działa na metabolizm repaglinidu zarówno jako induktor, jak i inhibitor. Siedmiodniowe wstępne leczenie ryfampicyną (600 mg), po którym wprowadzono jednoczesne leczenie repaglinidem (w pojedynczej dawce 4 mg), po kolejnych siedmiu dniach spowodowało zmniejszenie stężenia o 50%. Kiedy repaglinid podano w 24 godziny po ostatniej dawce ryfampicyny, zaobserwowano 80% zmniejszenie stężenia repaglinidu. Jednoczesne stosowanie ryfampicyny i repaglinidu może wymagać zmiany dawki repaglinidu, która powinna być oparta o dokładne pomiary stężenia glukozy we krwi.
Jednoczesne podawanie 200 mg ketokonazolu, silnego inhibitora układu CYP3A4, zwiększyło stężenie repaglinidu 1,2-krotnie. Jednoczesne podanie 100 mg itrakonazolu, inhibitora układu CYP3A4, zwiększyło stężenie repaglinidu 1,4-krotnie. Równoczesne podanie 250 mg klarytromycyny, silnego inhibitora CYP3A4, nieznacznie zwiększyło stężenie repaglinidu 1,4-krotnie.
W badaniu przeprowadzonym u zdrowych ochotników, jednoczesne podanie repaglinidu (w pojedynczej dawce 0,25 mg) i cyklosporyny (w powtarzanej dawce 100 mg) zwiększało stężenie repaglinidu 2,5-krotnie. Należy unikać jednoczesnego stosowania cyklosporyny z repaglinidem. Jeżeli jednak takie połączenie jest niezbędne, należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie glukozy we krwi.
Jednoczesne podanie deferazyroksu (30 mg/kg masy ciała na dobę, przez 4 dni), umiarkowanego inhibitora CYP2C8 i CYP3A4, oraz repaglinidu (w pojedynczej dawce 0,5 mg) skutkowało 2,3-krotnym zwiększeniem ekspozycji i małym, ale istotnym statystycznie zmniejszeniem stężenia glukozy we krwi. Należy unikać jednoczesnego stosowania deferazyroksu z repaglinidem, a jeżeli takie skojarzenie jest niezbędne, należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie glukozy we krwi.
Jednoczesne podanie klopidogrelu (inhibitor CYP2C8) skutkowało 5,1-krotnym zwiększeniem ekspozycji repaglinidu przy dawce nasycającej klopidogrelu 300 mg i 3,9-krotnym zwiększeniem przy ciągłym, dziennym podawaniu 75 mg klopidogrelu, a także małym, ale istotnym statystycznie zmniejszeniem stężenia glukozy we krwi.
Leki blokujące receptory β-adrenergiczne mogą maskować objawy hipoglikemii.
Leki mogące zmniejszać hipoglikemizujące działanie repaglinidu:
- doustne leki antykoncepcyjne (tabletki antykoncepcyjne)
- ryfampicyna (antybiotyk)
- barbiturany (leki nasenne)
- karbamazepina (w leczeniu padaczki)
- tiazydy (zwiększające ilość wydalanego moczu)
- kortykosteroidy (steroidy)
- danazol (stosowany w leczeniu torbieli piersi i endometriozy)
- hormony tarczycy (stosowane w chorobach przebiegających z niedoborem hormonów tarczycy)
- leki sypatykomimetyczne (stosowane w leczeniu astmy)
W przypadku zastosowania lub odstawienia wymienionych produktów leczniczych u pacjenta otrzymującego repaglinid, należy starannie kontrolować stan pacjenta ze względu na możliwość zmian w wyrównaniu glikemii. Jednoczesne stosowanie repaglinidu z cymetydyną, nifedypiną, estrogenem lub symwastatyną, które są metabolizowane przez CYP3A4, nie miało istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne repaglinidu.
Repaglinid nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę digoksyny, teofiliny ani warfaryny w stanie stabilnym podczas podawania go zdrowym ochotnikom. Na tej podstawie wydaje się, że zmiana dawkowania digoksyny, teofiliny czy warfaryny nie jest konieczna w przypadku jednoczesnego podawania repaglinidu.
Należy rozważyć możliwe interakcje, gdy repaglinid jest podawany równocześnie z innymi produktami leczniczymi, które są wydzielane, tak jak repaglinid, głównie z żółcią.
