Dawkowanie Enoxaparin sodium Ledraxen - jak stosować?

Dawkowanie leku jest uzależnione od wskazania klinicznego, masy ciała pacjenta oraz oceny ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowych lub krwotocznych. Lek zazwyczaj podaje się we wstrzyknięciu podskórnym, chociaż w niektórych wskazaniach dopuszczalne jest podanie dożylne. Nie wolno podawać preparatu domięśniowo.

W leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej stosuje się dawkę 150 j.m./kg masy ciała (1,5 mg/kg) raz na dobę lub 100 j.m./kg masy ciała (1 mg/kg) dwa razy na dobę. Lekarz decyduje o czasie trwania terapii na podstawie oceny klinicznej.

W profilaktyce zakrzepowo-zatorowej przed i po zabiegach chirurgicznych oraz u pacjentów unieruchamionych z powodu choroby wewnętrznej stosuje się dawki 2000 j.m. (20 mg) lub 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę. Wybór dawki zależy od indywidualnej oceny ryzyka zakrzepicy u danego pacjenta. W chirurgii pierwszą dawkę zazwyczaj podaje się 2 lub 12 godzin przed zabiegiem. U pacjentów z ograniczoną mobilnością stosuje się zwykle dawkę 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę.

W niestabilnej dławicy piersiowej i zawale serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) zalecana dawka wynosi 100 j.m./kg masy ciała (1 mg/kg) co 12 godzin, w skojarzeniu z aspiryną. Leczenie kontynuuje się przez co najmniej 2 dni i do czasu stabilizacji klinicznej pacjenta.

W zawale serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) u pacjentów poniżej 75. roku życia podaje się jednorazowy bolus dożylny 3000 j.m. (30 mg), a następnie wstrzyknięcie podskórne 100 j.m./kg masy ciała (1 mg/kg) co 12 godzin. U pacjentów w wieku 75 lat i starszych stosuje się wyłącznie wstrzyknięcia podskórne 75 j.m./kg masy ciała (0,75 mg/kg) co 12 godzin, bez bolusa dożylnego. Maksymalna dawka w pierwszych dwóch wstrzyknięciach wynosi 7500 j.m. (75 mg).

W hemodializie stosuje się zwykle dawkę 100 j.m./kg masy ciała (1 mg/kg), podawaną do linii tętniczej w chwili rozpoczęcia sesji dializy. Taka ilość zazwyczaj wystarcza na 4-godzinną sesję. W razie potrzeby można podać dodatkową dawkę 50-100 j.m./kg masy ciała (0,5-1 mg/kg).

U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania poprzez zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między wstrzyknięciami. Szczegółowe zalecenia określa lekarz prowadzący na podstawie oceny klinicznej i funkcji nerek.

Dostępne moce preparatu (2000 j.m., 4000 j.m., 6000 j.m., 8000 j.m., 10 000 j.m.) pozwalają na precyzyjne odmierzenie dawki dostosowanej do masy ciała pacjenta i wskazania klinicznego. W razie konieczności podania dawki innej niż standardowa, można wykorzystać ampułko-strzykawki ze skalą (6000 j.m., 8000 j.m., 10 000 j.m.) do odmierzenia odpowiedniej objętości roztworu.