Interakcje Cenrifki z innymi lekami

Z jakimi lekami nie łączyć Cenrifki?

Należy poinformować lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Dotyczy to leków na receptę, leków wydawanych bez recepty, leków ziołowych oraz suplementów diety. Lek Cenrifki może wpływać na działanie innych leków, a niektóre inne leki mogą wpływać na jego działanie.

Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku leków, preparatów ziołowych lub suplementów diety mogących być szkodliwymi dla wątroby – mogą one zwiększać ryzyko jej uszkodzenia podczas stosowania tego leku.

Leki, które mogą zwiększać stężenie leku we krwi (co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych), na przykład:

• gemfibrozyl – stosowany w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu,
• deferazyroks – stosowany w leczeniu nadmiaru żelaza w organizmie,
• letermowir – stosowany w profilaktyce zakażeń wirusowych po przeszczepieniu szpiku kostnego,
• selperkatynib – stosowany w leczeniu niektórych rodzajów nowotworów.

Leki, które mogą zmniejszać stężenie leku we krwi (co może osłabiać jego działanie), na przykład:

• preparaty dziurawca – preparaty ziołowe stosowane w leczeniu depresji,
• ryfampicyna, nafcylina – antybiotyki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych,
• karbamazepina, fenytoina – stosowane w leczeniu padaczki i neuralgii,
• efawirenz, etrawiryna – stosowane w leczeniu zakażenia HIV,
• bosentan – stosowany w leczeniu podwyższonego ciśnienia krwi w płucach.

Leki, które mogą rozrzedzać krew (co może zwiększać ryzyko krwawień), na przykład:

• warfaryna, heparyna, apiksaban, rywaroksaban, edoksaban – leki przeciwzakrzepowe zapobiegające powstawaniu zakrzepów,
• klopidogrel, tikagrelor, prasugrel – leki przeciwpłytkowe zapobiegające zlepianiu się płytek krwi.

Leki, które mogą zwiększać ryzyko zakażeń, na przykład:

• leki osłabiające układ odpornościowy (immunosupresyjne), takie jak mykofenolan mofetylu, cyklofosfamid czy azatiopryna, a także leki przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby (DMARD) lub długotrwale stosowane kortykosteroidy,
• szczepionki zawierające żywe lub żywe osłabione drobnoustroje – takie jak szczepionka przeciw ospie wietrznej, doustna szczepionka przeciw polio czy donosowa szczepionka przeciw grypie.

Leki, których stężenie we krwi może wzrastać podczas stosowania tego leku (należy zachować ostrożność), na przykład:

• cyklosporyna i takrolimus – stosowane w celu osłabienia reakcji immunologicznych i zapobiegania odrzuceniu przeszczepionego narządu,
• digoksyna – stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca lub innych chorób serca.

Ze względu na złożony charakter tych interakcji przed rozpoczęciem terapii należy przekazać lekarzowi pełną informację o wszystkich stosowanych lekach i preparatach. Dotyczy to również szczepień – należy poinformować lekarza o niedawno przyjętych szczepionkach oraz o planowanych szczepieniach.