Interakcje Capecitabine medac z innymi lekami

Absolutne przeciwwskazanie – brywudyna:

Nie wolno przyjmować brywudyny (lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu półpaśca lub ospy wietrznej) w tym samym czasie co leczenie kapecytabiną (w tym w okresach przerw, bez przyjmowania tabletek). Opisano istotną klinicznie interakcję między brywudyną a fluoropirymidynami, która może prowadzić do zwiększonej toksyczności, a nawet zgonu.

Jeżeli pacjent przyjmował brywudynę, musi zaczekać przynajmniej 4 tygodnie po zakończeniu przyjmowania brywudyny, zanim zacznie przyjmować kapecytabinę. Leczenie brywudyną można rozpocząć po 24 godzinach od przyjęcia ostatniej dawki kapecytabiny. W razie przypadkowego podania brywudyny pacjentom leczonym kapecytabiną należy podjąć skuteczne działania zmniejszające toksyczność, w tym natychmiastowe przyjęcie do szpitala.

Leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny (warfaryna, fenoprokumon):

Opisano zaburzenia krzepnięcia i/lub krwawienia u pacjentów leczonych kapecytabiną jednocześnie przyjmujących leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny. W badaniu klinicznym interakcji po podaniu pojedynczej dawki 20 mg warfaryny, leczenie kapecytabiną zwiększało AUC dla S-warfaryny o 57% z 91% zwiększeniem wartości INR.

Pacjenci przyjmujący jednocześnie leki przeciwzakrzepowe pochodne kumaryny powinni mieć regularnie kontrolowane parametry krzepnięcia (PT lub INR) i odpowiednio zmodyfikowane dawki leków przeciwzakrzepowych.

Fenytoina (lek przeciwpadaczkowy):

W pojedynczych przypadkach stwierdzono podwyższony poziom fenytoiny w surowicy powodujący objawy zatrucia fenytoiną u chorych leczonych jednocześnie kapecytabiną i fenytoiną. U pacjentów leczonych jednocześnie wymagane jest regularne monitorowanie stężenia fenytoiny w surowicy.

Kwas folinowy/kwas foliowy:

Kwas folinowy nie ma istotnego wpływu na farmakokinetykę kapecytabiny i jej metabolitów, jednak ma wpływ na farmakodynamikę i może nasilać toksyczność kapecytabiny. Maksymalna dawka tolerowana (MTD) kapecytabiny podawanej w monoterapii wynosi 3 000 mg/m², podczas gdy w skojarzeniu z kwasem foliowym (30 mg doustnie dwa razy na dobę) wynosi tylko 2 000 mg/m². Może to być istotne również w przypadku suplementacji kwasem foliowym przy niedoborze folianów.

Allopurinol (lek na dnę moczanową):

Obserwowano interakcje między allopurinolem i 5-FU z możliwym zmniejszeniem skuteczności 5-FU. Powinno się unikać jednoczesnego stosowania allopurinolu z kapecytabiną.

Leki zobojętniające kwas solny:

Badano wpływ leków zobojętniających zawierających wodorotlenek glinu i wodorotlenek magnezu. Stwierdzono niewielki wzrost stężenia kapecytabiny i jednego metabolitu (5'-DFCR) w osoczu, jednak nie stwierdzono wpływu na 3 główne metabolity: 5'-DFUR, 5-FU i FBAL.

Interferon alfa:

Maksymalna tolerowana dawka (MTD) kapecytabiny podawanej jednocześnie z interferonem alfa-2a (3 mln. j.m./m² na dobę) wynosiła 2 000 mg/m² na dobę, w porównaniu do 3 000 mg/m² w monoterapii.

Inne leki przeciwnowotworowe w skojarzeniu:

• Docetaksel/paklitaksel: Brak wpływu kapecytabiny na farmakokinetykę docetakselu lub paklitakselu i vice versa
• Oksaliplatyna: Nie występowały różnice w ekspozycji na kapecytabinę lub jej metabolity, wolną platynę lub całkowitą platynę
• Bewacyzumab: Nie obserwowano klinicznie istotnego działania bewacyzumabu na parametry farmakokinetyczne kapecytabiny lub jej metabolitów
• Cisplatyna: U pacjentów otrzymujących skojarzone leczenie przed podaniem cisplatyny należy zastosować wstępnie właściwe nawodnienie oraz leki przeciwwymiotne

Substraty cytochromu P450 2C9:

Poza badaniami z warfaryną nie przeprowadzono innych badań dotyczących interakcji między kapecytabiną a innymi substratami dla CYP2C9. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania kapecytabiny jednocześnie z substratami 2C9 (np. fenytoiną).

Przed rozpoczęciem leczenia należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować – w tym lekach wydawanych bez recepty i suplementach diety.